Başbakana göre vergi reformu, yararlı bir kanun ama kötü zamana denk geldi. Şimdi özüne dokunmadan iyileştirilecek..
Ankara Sanayi Odası Başkanı Çağlayan ise üretimde, ihracatta, ithalâtta endişe verici düşüşler olduğunu, turist gelmediği için işten çıkarılanların 300 bine vardığını, şirket bilançolarının zarara döndüğünü söylüyor.
"Sanayi üretimi azalırken rakı üretimi artıyor. Sanayici efkâr dağıtıyor" diyor.
Ruhsal tedavi yardımı görmek için doktora başvuran işadamı sayısında ciddi artık olduğu haberini veriyor.
Bu ağır hastalık tablosudur.
Virüs de belli: Vergi Reformu..
Özüne dokunmadan iyileştirilemez!
İç ve dış borç batağındaki devlet, reel ekonominin damarlarında dolaşan kanı, yani ihtiyacı olan parayı bir yandan hoyratça emiyor, bir yandan da vergiyle ve "canınıza okuyacağım" tavrındaki tehditlerle kaçırıyor.
Bu zihniyettir. Bu zihniyetle ekonomi yönetilemez. Paraya yaratıcı özgürlüğünü kazandıracak güveni veremez.
1. Faiz gelirleri beyannameye girmeyecek, kaynağında vergilendirilecek. Stopaj yüzde 10-12 olacak. Daha fazlası istenirse kimse bankaya parasını yatırmaz.
2. Mali milât kalkacak.. Bu, 20 milyar doları İsviçre'ye kaçırdı. Akıllı bir iktidar, IMF'den alacağı yardımın dört beş katını vatandaşından alabilir..
3. Gelirin tarifi değişecek.. Kişinin ücretten, ziraat, ticaret ve sanayiden, menkul ve gayrimenkulden sağladığı kazanç gelirdir. Vergi reformu vatandaşa "Masrafında ve tasarrufunda artış olursa bunları da gelir sayarım.." diyor. İnsanlar işlerine bile para koymaktan korkuyor. Avrupa'da böyle bir şey yok.
4. Değer artışı vergisi yüzde 10-15'te sabitlenecek.. Bu vergiyi bazı ülkeler yalnız gayrimenkul için alıyor. Bizde ise menkuller de giriyor ve gelir vergisinin unsuru kabul edildiği için vergi oranı yüzde 40'a kadar çıkıyor. Kimse ev ve araba alıp satamıyor.
5. Emlâk vergisinde devlet vatandaşa hile yaptı, kazık attı. Vergi bu yıl yüzde 77.8 arttı. Bu yanlıştan geri dönülmeli.
Takdir yerine tehdit..
Görüldüğü gibi Türkiye'nin dinamik ekonomisini felçli hale getiren yanlışları düzeltmek yeni bir makyajı değil, köklü bir anlayış değişikliğini bekliyor.
Kimse kara paraya özgürlük istemiyor.
Ama işleyen bir ekonominin sol değerler için de her şey olduğunu bilmek ve helâl kazancı cerasetlendirmek, hatta kutsamak lâzım.
Oysa Türkiye'yi yöneten irade halâ tasarruf sahiplerini "rantiye" diye aşağılıyor.
Türkiye'de beyanname sınırı olan 11 milyar 750 milyon liralık sınırı geçen mevduat sahiplerinin sayısı sadece 34 bin..
Bu insanlar beyanname verip aldıkları faizin vergisini ödüyor. Ama Maliye "Diğer bankalarda hesapları varsa birleştirerek vergilendirdiler mi; didik didik edeceğim" diyor.
Tabii denetim yapılsın, ama tehdit niye?
Bu insanlar paralarını kaçırmamış, banka sistemine sokmuş, vergi mükellefi olmuş.
Tehdit edeceğine madalya ver!
Değişmesi gereken zihniyet işte bu..
