Anlaşılabilir tepki
Doksan yıla yakındır esiyor, Türk Müziği yorumcusu ve bestekârı Münir Nureddin Selçuk'un huzur veren nefesi üzerimizde. Acılar, onun özen, gurur ve saygıyla yarattığı eserleriyle yumuşuyor; umut, sevinç ve sevgilerimiz nihavent, rast, hüzzam, segah şarkıların nağmelerinde karşılık buluyor.

Oğlu Timur Selçuk, Gökhan Tepe'nin, babasının şarkısını seslendirmesine ya da Bülent Ersoy'un Münir Nureddin'in mezarında klip çekmesine tepki gösterdiğinde pek çoğumuz her şeye "eyvallah" denilen bir toplumda bu çıkışa şaşırıyor; "Ne olur ki?" diyoruz. Ancak haziran ayında 100'üncü yaşını kutlayacağımız Münir Nureddin'in yaşam tarzına ve müziğe duyduğu 'inanılmaz saygı'dan biraz haberdar olsak, Timur Selçuk'un tepkisini, hak vermesek bile anlayışla karşılayabileceğiz...

Arşive iniyorum hakkında 'daha çok' bilgi edinebilmek için; beklemediğim bir şey oluyor, "incecik" bir zarfla geri dönüyorum. Zarfın içinden çıkan 5 haberden birinde yüzünü duvara dönmüş, kollarını dayamış bir adam var. 70 küsur yaşındaki bu adam sabah jimnastiği değil, zamane alaturkacıların hayatları boyunca yapmadığı bir işi, her günkü 'ses egzersizlerinden birini' yapıyor. "Osmanlı musikisinin tükenme devrinde, insan sesi, muhtaç olduğu disiplini, Münir Nureddin'in kibar ve mümtaz sesinde bulmuştur" diyor Peyami Safa sanatçının 35'inci sanat yılını kutlarken.

Atatürk'ü küstüren anı
Münir Nureddin'in sanatına yaklaşımını en iyi anlatan öykü, her halde Atatürk'le bir akşam yemeğinde yaşananlar. "Bir masa aleminde Münir Nureddin şarkı söylerken Atatürk şarkıya karışır ve onu takibe zorlar. Selçuk bu yüzden zaman zaman besteyi bozmaya mecbur olunca asabileşir ve sonunda dayanamayarak Atatürk'e bu işi bırakmasını söyler. Atatürk alınır ve kendini bir süre bu yüce sesi dinlemekten mahrum eder." Ancak, bu küskünlük uzun sürmez, barış ilginç bir şekilde sağlanır.

1 Şarkıları gibi...
Yüzyılın en büyük seslerinden ve Yahya Kemal'e "Benim şiirlerimi senden başka hiç kimse bestelemeyecek. Buna müsaade etmeyeceksin. Onları ancak sen besteleyebilirsin" dedirtecek kadar iyi bestecilerinden biri olmasına rağmen hiçbir zaman zengin olmadı Münir Nureddin... İçkili gazinolarda sahneye çıkmadı, 100'e yakın bestesi olmasına rağmen devletten bir kuruş telif almadı. Öldüğü güne kadar İstanbul Belediyesi Temizlik İşçisi kadrosundaydı, o gelirle yaşadı. Ve hep şarkıları gibi yaşadı Münir Nureddin, İstanbul çok sevdi, kadınlara yürekten bağlandı; güzeli sevdi, yeni heyecanlara bağlandı.

ALATURKA BEATLES
MÜNİR Nureddin, Klasik Batı Müziği'nden de büyük keyif alır, özellikle Beethoven ve Mozart'ın konçertolarını severek dinler.. Kızı Meral küçükken bir gün, "Bach'ın müziği çok kötü, ben hiç sevmiyorum" demek gafletinde bulunur. Babası, bir ay süreyle her gün saatlerce kızına Bach dinletir ve sonunda sözlerini geri alan kızına, "Kötü müzik yoktur, dinlemeye alışmamış kulak vardır" diye ders verir. Yıllar sonra, genç kızlığın eşiğine gelen torunu Nükhet, avaz avaz Beatles plakları çalarken isyan eder Münir Nureddin. "Sabahtan akşama kadar bu kötü müziği dinlemeye mecbur muyuz!" diye çıkışan babasını, kızı Meral yatıştır: "Siz ne demiştiniz bana? Kötü müzik yoktur, dinlemeye alışmamış kulak vardır babacığım." Ertesi sabah, banyoda tıraş olan Münir Bey'in sesi duyulur: "Lalay la, la lay la, la lay la la". Münir Nureddin alaturka ağızla Beatles'ın ünlü "It's Been A Hard Day's Night"ını mırıldanıyordur.

Nilay ÖRNEK