Bu cümleleri yıllar önce Fotomaç Gazetesi'nde Sadık Deda hakkında yazdığımızda Hilmi Ok telefonda dedi ki, "Erman erken olmuş. Söylediklerin olduktan sonra yazacaksın." Sevgili Hilmi ağabey, olduktan sonra herkes yazar. İş, olmadan önce yanlışı göstermekte ve doğruyu bulmakta... Bu Deda da olabilir, başkası da...
İşte Sadık Deda! Son G.Saray-Beşiktaş maçının Bülent Yavuz ile birlikte gözlemcisi... Bülent Yavuz, "Ben sahanın içindeydim. Emre'nin Ali Eren'e attığı dirseği göremedim" diyor. Sadık Deda da tribünde göremiyor... Kocaman numaralı tribünde Emre'nin attığı dirseği görmeyen kalmadı. Hayrettir, Deda görememiş, raporuna da yazmamış. Göremez de, yazamaz da... Yıllar önce ona jübilesinde sahip çıkanlar, ona futbolcu götürenler, ona para kazandıranlar şimdi bir yerlere gidiyorlarsa, göremez ve yazamaz... Zamanında ona jübilesinde güya davetiye karşılığında para kazandıran yöneticiler, o MHK'de görev yaparken eğer bir hakem tayini isterlerse, bu tayin yapılır. Onlar istedikleri kadar inkar etsinler, "Ben yapmam" diye... Bu işleri ispat edemezsiniz, çünkü telefon konuşmalarının arasına giremezsiniz. Görürsünüz, kızarsınız, bağırırsınız, çıldırırsınız, saçınızı başınızı yolarsınız ama elleriniz kollarınız bağlı, bir şey yapamazsınız. Yani sigara dumanı gibi... Görürsünüz ama yakalayamazsınız.
Yıllar önce Ankaralı hakem Reşat Çağan, kulüplere ve şahıslara jübile davetiyesi göndermişti. "Şu statta, şu saatte son maçıma çıkıyorum. Gelirseniz memnum olurum" diyordu. Davetiyenin altında da bir not: "Banka hesap numaram budur." Ama hiç olmazsa o arkadaş şu anda ne gözlemcilik yapıyor ne de hakem camiasında görev alıyor. Tek yanlışta kaldı, uzatmadı...
Hakemler maç gidiş veya dönüşlerinde trafik kazasında ölüyorlar. Şöyle bir bakıyorum da, onların geride kalan ailelerine kimse yardım eli uzatmıyor. Ama yaşayan hakemlere, özellikle de isimli olunca yardım eli çokça uzanıyor. Sormuşlar, "En iyi hakem kimdir?" diye... Yanıt enteresan... Belki de doğru... "Ölü hakemdir..."
