Genç annelere bir tavsiye..

Çocuklarýn psikolojisi bozulacak diye onlara her türlü ödünü veren genç annelere bana uygulanan tedbirlerden birini tavsiye ediyorum.. Uygulayýn, göreceksiniz faydasý olacak.. Ýnanmayan benim psikolojime baksýn..

Arkadaþlar "Anneler Günü'nü atlama.." diye uyardýlar da sayelerinde gündemi ucundan yakalayabildik..

Eðer bir gün öncesinden haberim olsaydý, hem risalemi takvime denk getirir hem de o gayretle çok hisli bir "Anneler Günü" yazýsý yazar, milletin anasýný aðlatýrdým..

Bu yýl kýsmet deðilmiþ..

***

Bizde "Anneler Günü'nün keþfi" fazla eski deðildir.. Medyanýn gayretiyle sonradan moda oldu.. Septik bir millet olduðumuzdan önceleri karþý çýktýk.. Tüketime dayalý kapitalist toplumun ince bir manevrasý olduðuna hükmettik.. O kadar ince manevraydý ki bizden gayrisi anlayamazdý.. Bu fikirden gittiðimizden bir eyyam "Anneler Günü" münasebetiyle hediye almayý, telefonla hatýr sormayý reddettik..

Alternatif günler var..
Biz reddettikçe analarýmýz küsüp, alýndý.. Fikrimizde ýsrarlý olduðumuzdan bunu da hayra yormadýk.. Analarýmýzýn sistemle bu kadar uyum içinde olacaðý kýrk yýl düþünsek aklýmýza gelmezdi..

Ýçimizden bazýlarý kendi anasý için "Demek bu da kapitalist toplumun ajaný.." diye kahýrlanýp, alternatif olarak "Babalar Günü" olayýna kuvvet verdi..

Zaman dediðimiz kavramýn caný saðolsun.. Geçen yýllar bütün bu abuk sabuk hallerimizi törpüledi, zaten biz de çoluða çocuða karýþtýk.. "Anneler Günü" olayý da normal yörüngesine oturdu..

Çocukluðumu hatýrlýyorum.. Okul müfredatý marifetiyle yapýlan ilk "annelik ajitasyonu" hocamýzýn anlattýðý bir fedakâr anne hikâyesiydi..

Okul müdürümüz olan rahmetli Abdullah Açýkgöz hocam sýnýfta anlatmýþtý.. Özetle þöyle birþey..

Oðlan hayýrsýz, babasýz büyüdüðünden iyice azmýþ kudurmuþ.. Kumar oynuyor, içki içiyor, kötü olarak ne biliyorsa onu yapýyor.. Anasý da namazýnda niyazýnda bir kadýn.. Bir gün bu ananýn karþýsýna dikilip "Bana para ver, döviz ver, hisse senedi ver.. Ýçip içip repo yapacaðým.." diye tutturuyor..

Annesi veremiyor tabii.. Buna kýzan giriþimci oðlan mutfaða koþup, Sabah'ýn 12 kupona verdiði lazerli býçak setini açýyor.. En büyük býçaðý kaptýðý gibi anasýna saldýrýyor..

Biraz hayýrsýz olduðundan annesini kesip kalbini çýkarýyor.. O sýrada kendi parmaðýný da kesiyor.. Elinde tuttuðu annesinin kanlý kalbinden iki damla gözyaþý süzülüyor.. Dile gelen annenin kalbi:

- "Ah yavruuuum.. Elini mi kestin?" diye soruyor..

***

Vay sen misin bu hikâyeyi anlatan? Sýnýfça aðlamaktan telef olduk.. Tabii ben hemen hikâyeden payýma düþen dersi çýkardým..

"Ýyi bir çocuk para vermeyen annesini doðrarken dikkatli davranmazsa parmaðýný keser.." diye aklýmýn bir kenarýna yazdým..

Hikâyeden çýkardýðým bir baþka ders de "Ne kadar melžn olursan ol, anneler affeder.." þeklindeydi..

Ben annelerin çocuklarýna karþý zaafiyetini bu hikâye sayesinde keþfedip tadýný çýkarmaya baþladým.. Lakin kýz kardeþim Zarif nedense benim gibi düþünmezdi..

Bir annenin çocuðunun yaptýðý herþeyden haberdar olduðuna inanýrdý.. Bilgiyi de yine annemden almýþ.. Anam buna "Senin her yaptýðýný kuþlar bana haber veriyor.." demiþ..

Ýspiyoncu kuþ efsanesi..
Ýkinci sýnýftaydýk.. Gerçi ben bundan bir yaþ büyüðüm ama onun eðitime olan inancý daha fazla olduðundan ikinci sýnýfta beni yakalamýþtý.. Zaten ben ortaokulu bitirene kadar da iki yýl fark attý..

Ýlkokuldan eve birlikte dönüyoruz.. Bu ödevini yapmadýðý için öðretmeninden fýrça yemiþ, yolda aðlýyor "Ben þimdi anneme ne söyleyeceðim?" diye sýzlanýyor..

- "Birþey söyleme.." dedim.. "Ama kuþlar söyleyecek.." diye itiraz etti.. Ben de kendi tecrübemi ona aktardým:

- "Budala.." dedim.. "Kuþ muþ yok! Annem seni kazýklýyor.."

Gözleri hayretle açýldý.. "Abiii.. Ne kadar akýllýsýn!" diye boynuma sarýldý.. Sonradan öðrendim, eve gittiðinde yine kararsýz kalýp sýnýfta olanlarý itiraf etmiþ..

Zaten evlenene kadar da bu inancýný terk etmedi.. Ne zaman ki evlenip kendisi anne oldu.. Aylarca dallarda tüneyen kuþlara boþ gözlerle baktýktan sonra bu mahlžkatýn haber filan taþýmadýðý gerçeðini kabullendi..

***

Benim þu satýra kadar yazdýklarýmýn hepsi birer tesbit, yoksa ne kendi anamýn ne de baþka analarýn emeklerini inkârden gelecek bir yiðit deðilim.. Ayrýca kendi annemin çocuk yetiþtirme konusundaki buluþlarýna da saygým büyük..

Eðer eðitimcilerden biri akýl edip de annemin üzerimde uyguladýðý teknikleri zapta geçirseydi "Genç anneler için" mükemmel bir baþvuru kitabý ortaya çýkardý..

Çocukken kýmýl zararlýsý gibiydim..

Bulunduðum ortamý tahrip ederdim.. Eli kolu beþ dakika serbest kalýnca cam çerçeve kýran, sürekli maddi hasar yaratan bir çocuðunuz olsa ne yapardýnýz?

Mecburen baþýnda yirmidört saat nöbet beklerdiniz ki çevreye rahatsýzlýk vermesin.. Çevre açýsýndan bu bir çözüm ama o zaman da ev iþleri aksýyor.. Ýþte annem bu sorunu gördüðü bir filmden esinlenip mükemmel þekilde çözdü..

Galiba ünlü kovboy Coni Gitar'ýn filmiydi..

Hasýmlarý Coni Gitar'ý yakalayýp bir kahve sandalyesine oturtmuþ, ellerini arkadan baðlamýþlar.. Ayrýca her iki ayaðýný da sandalyenin bacaklarýna rabdetmiþler..

Anam ayný tekniði bana uyguladý.. Çamaþýrdý, bulaþýktý, yemekti ne yapacaksa beni sandayleye baðlar ancak eli boþaldýðýnda çözerdi.. Bütün yeteneklerime raðmen o sandalyeden kurtulamazdým..

Duyduðuma göre Coni Gitar da kurtulamamýþ.. Ellerini hep kýz arkadaþý gelip çözermiþ..

Bizim o yaþta kurtarýcýmýz olacak bir kýz arkadaþýmýz yoktu, kýz kardeþim de iþbirlikçiydi..

Her neyse, bunlarý þikâyet için deðil genç anneler sebeplensin diye yazýyorum.. "Et koydum tencereye, dolan gel pencereye.." þeklinde bir ikram yazýsý yani..

Bu vesile ile kendi annemden baþlayýp, bütün annelerin ellerinden gecikmeli olarak öperim..