Gümrük Müsteşarlığı kurulduğunda herkes umutlanmıştı. "Teşkilat, kendi kendini iyileştirme sürecine girecek. Kendi ayakları üstünde duracak" deniliyordu. Oysa 6 yıllık uygulama beklendiği gibi olmadı.

Gümrükten sorumlu bakanların asli işi "tayin" ve "torpil" taleplerini karşılamaktan öte geçemedi. Gümrüklerde etkin bilgisayar sistemi kurma projesi her aşamasında baltalandı.

Sayın bakanlar, ticaretin yoğun, tarifenin zengin olduğu büyük gümrüklere atanmak için çırpınan, arkası sağlam hemen herkesin ricasını adeta "emir" kabul ettiler. Teşkilatta, "rotasyon" rafa kalktı. Gümrük Müsteşarlığı bürokratlarının itirazlarına hatta imza atmayı reddetmelerine rağmen bakan onayı ile yüzlerce tayin yapıldı. Binlerce doların dedikodusu çıktı.

İş öylesine ileri gitti ki, Haydarpaşa'da Gümrüğü'nden Malatya'ya tayini çıkan memur, bakana ulaşmayı başarınca, gümrük sahasını denetleyen müsteşarın yanında elini cebine atıp ıslık çalarak dolaşacak güce erişti.

Bırakın gümrüklerin iç dengesizliklerini, pastanın lezzetinden tat hatta pay almak isteyen memurlar kurum değiştirmek için adeta yırtınır hale geldi. Sadece 55. Hükümet döneminde gümrüklere, diğer kamu kuruluşlarından yatay geçişle 219 memur alındı. Lütfen söyler misiniz? Cami imamı neden gümrükçü olmak ister? Ya yıllarını eğitime vermiş ilköğretim okulu müdürüne ne demeli? Gümrüklerde muayene memuru olmak neden siyasi ulufe haline getirilir? "Benim memurum işini bilir" anlayışı artık tarihe gömülmek zorunda. Yeni hükümet, eğer "Dürüstlük Borsası"nda hisselerinin değer kazanmasını istiyorsa Gümrük İdaresi'ni silbaştan ele alıp, devletin ve ülkenin yüzakı haline getirme misyonunu gözardı etmemeli.