kapat
   
SABAH Gazetesi
 
   Son Dakika
  » Yazarlar
   Günün İçinden
   Ekonomi
   Gündem
   Siyaset
   Dünya
   Spor
   Hava Durumu
   Sarı Sayfalar
   Ana Sayfa
   Dosyalar
   Teknoloji
   Emlak
   Otomobil
   Detaylı Arama
   Arşiv
   Etkinlikler
   Günaydın
   Televizyon
   Astroloji
   Magazin
   Sağlık
   Cuma
   Cumartesi
   Pazar Sabah
   İşte İnsan
   Sinema
   20. YILA ÖZEL
   Turizm Rehberi
   Çizerler
Bizimcity
Sizinkiler
emedya.sabah.com.tr
Google
Google Arama
 
Sunay Akin @ SABAH
 

Titanic'i anımsamak

HAYATLA aşk birdir Van Gogh'un gözünde. Ünlü ressam, bu düşüncesini kardeşi Theo'ya, 7 Eylül 1881 tarihli mektubunda açıklar. Ama, aşk konusunda her zaman bir buzdağıyla karşılaşma riskinin bulunduğunu da belirterek şunları yazar: "Şimdilik geminin pruva bodoslaması bu çapta bir buz yığınına çarpmadı." 31 Temmuz 1999 tarihinde, Southampton'a doğru hareket eden trende, karşımda oturan genç İngiliz, yanımdaki yol arkadaşımdan telefon numarasını koparmak için türlü numaralar denerken, Van Gogh'un mektubunu anımsadım. Benimle birlikte Southampton'a gelmeyi kabul eden genç kız, sürekli olarak yabancıları sevdiğini, annesinin de Maltalı olduğunu söyleyen delikanlıya telefon numarasını verse de, onunla asla birlikte olmayacağını kendisine her takılışımda günboyu yineledi. Anlaşılan genç İngiliz, başına geleceklerden habersiz bir buzdağına doğru ilerliyordu. İşin aslına bakarsanız aşk falan umurumda değildi o gün. Waterloo garından hareket etmeden önce duyduğum orkestranın sesi, trenin penceresinden bakarken, yankılandı durdu kulaklarıma. Benden 87 yıl öncei bir Nisan gününde, Yeni Dünya'ya gitmek için yola koyulanların da Londra'dan böyle uğurlandığını düşündüm. Onlar da benim gibi vagonlarda otururlarken aynı makaslarda sarsıldılar, aynı köprülerin altından geçtiler ve kimbilir, belki de aynı ağaçları saydılar!?. Bir buçuk saatlik bir tren yolculuğundan sonra Southampton'da indiğimizde, dikkatimi çeken ik şey istasyon duvarlarını süsleyen fayanslardaki gemi resimleri oldu. Tren istasyonundan gemiler görünmüyordu ama martılar tepemizde dolaşıyordu. Otobüs beklemenin zaman kaybı olacağını düşünerek yol arkadaşımla taksiye binmeye karar verdik. Beyaz saçlı yaşlı taksi şoförüne limana gitmek istediğimizi söylediğimizde "Hangisine; yeni limana mı, eskisine mi?" karşılığını aldık. Dudaklarımdam "Titanic'in limanına" sözleri dökülünce de, taksi şoförü, ömür boyu unutamayacağım şu yanıtı verdi: "Titanic mi?.. Beyefendi o kalkalı çok oldu!.." Eski limanın idare binası ikinci Dünya Savaşı sırasındaki bombardımandan kurtulmayı başarmış bir kaç şanslı yapıdan biri. Saatli kubbenin tepesine dikili rüzgar gülündeki yelkenli gemi, Titanic yolcularının da dikkatini çekmiş olsa gerek. Saldırıdan kurtulmuş evlerin dış yüzeylerindeki gemi kabartmalarından, barların tabelalarına kadar eskiden kalan ne varsa, cebinde Titanic bileti taşıyan bir yolcunun gözüyle bakındım Southampton'a. Sanki, dört bacalı koca geminin hareket düdüğünü duyacakmışım gibi İtalyan lokantasında aceleyle yedim öğle yemeğini. Sokakta yürürken, Titanic'i kaçıran bir yolcu olduğumu duyumsadım. Yollar ne kadar da boş!.. Devasa gemi çoktan uğurlanmış, herkes evine dönmüş sanki. Görkemini kaybetmiş bir kent Southampton. Oysa öyle miydi bir zamanlar? Milattan sonra 500 yılında, Saksonlar tarafından, Itshen ve Test ırmaklarının birleştiği yerde kurulduğunda, denizcilerin gözbebeği olan bir liman kentiydi. İtalyan gemileriyle Akdeniz'den gelen şarap, meyve ve yiyecek sandıkları, doğudan gelen ipek ve baharat sandıklarıyla yanyana diziliyor, aralarından denizcilerin çeşitli dilleri kapsayan bir uğultu yükselerek martı çığlıklarına karışıyordu. Southamptom limanını süsleyen gemiler artık maket olarak Denizcilik Müzesi'nde sergileniyor. Ücretsiz olan müzede Titanic için ayrılan bölümde yolcuların, gemi mürettebatının eşyalarını, mektuplarını dakikalarca incelerken, kimse yanaşmıyor yanıma. Oysa James Cameron'un filmi kapalı gişe oynamıştı tüm dünyada. Ben de beş kez gitmiştim o filme. Ama Southampton'da anladım ki, Titanic'i' seyretmek için sinemaya giden benmişim yalnızca!.. Titanic'e değil, fakir oğlanla zengin kızın aşkınaymış tüm ilgi!.. Kimse merak etmemiş Kaptan Smith'e neler olduğunu? Cameron'un filminde, köşke çıkıp okyanusun yeşil sularının camı kırıp içeriye dolmasıyla boğuluşunu gördüğümüz Kaptan Smith, 19 Temmuz 1912'de görülür! Gören de, kendisiyle birlikte "Majestic" gemisinde görev yapmış olan Kaptan Peter Pryal'dır. Yanına yaklaşıp "Kaptan Smith nasılsınız?" diye sorduğunda "Çok iyiyim Pryal, ama beni tutma işim var" karşılığını alır. Öldü sanılan Kaptan Smith'i takip eden usta denizci, Washington'a tren bileti alırken görür eski dostunu. Burada Kaptan Smith son kez seslenir ona: "Kendine iyi bak denizci dostum. Tekrar karşılaşıncaya kadar." On beş kutu alarm tesisatı, iki sandık tenis topu, bir sandık eldiven, bir sandık diş fırçası, on iki sandık kuş tüyü, üç sandık sakız ve nice parfüm, bisküvi kutusu. Peynir, evet en çok da peynir yüklüydü Titanic. Bu yüzden "Peynir Gemisi" denilebilir ona. Tanrının bile batıramayacağı söylenen ama lafla yürümeyen peynir gemisi.W. E. Carter adına kayıtlı bir otomobil de vardı Titanic'de. Filmi izleyenler anımsayacaklardır; iki sevgiliyi bu otomobilin içinde seviştirmişti James Cameron. İki insan, küpeştesinde, yani arka kısmında tanışıyorlar Titanic'in. İkisi de geçmişlerine bakmaktadırlar. Geminin burnunda el ele tutuşuyorlar. Bu sefer gelecekleri vardır önlerinde. Ve geminin ambarındaki otomobilin içinde sevişiyorlar. Gemidesiniz ama bir otomobilin içinde sevişiyorsunuz! Cebimde taşıdığım kağıt gemiye "Titanic" diye yazıp, sulara bıraktıktan sonra Kaptan Smith'in "Adriatic" gemisinin kaptanıyken arkadaşı Dr. Williams'a söylediği sözleri anımsıyorum: "Sıcak suya kayan büyük aysberglerin su altındaki kısımları su üstündeki kısımlarından daha çabuk erir ve böylelikle suyun altında keskin bir bıçak oluşturur. Bu keskin bıçaklardan birine bir geminin çarpması durumunda geminin altı tamamen parçalanabilir." "Aşk da böyledir" diyorum yol arkadaşıma;"Bıçağını göstermez!"

YAZARIN ÖNCEKİ YAZILARI
 Hayaller kenti İstanbul   / 17-12-2005
 Denizdeki o tuhaf hikaye   / 10-12-2005
 Dan Dan Dans!   / 26-11-2005
 Prag'da olup İstanbul'da olmayan   / 12-11-2005
 Titanic'i anımsamak   / 05-11-2005
 İnsanlara mı inanacağız, yoksa!?   / 29-10-2005
 Tavuskuşumu istiyorum   / 22-10-2005
 Attila İlhan ve Turist Ömer   / 15-10-2005
 Adımızdan da önce   / 08-10-2005
 Su'daki us   / 01-10-2005
    Cumartesi Yazarlar
    Güncel
  » Yaşama Dair
    Sinema
    Gurme
FİLİZ AKIN
Unutulan güzellikler
Sevgide güneş gibi ol, dostluk ve...
SUNAY AKIN
O en kuvvetli insan...
O'nunla karşılaştığında sekiz...
PROF. DR. ERDEM YEŞİLADA
Bağışıklık sisteminiz ne derecede etkin?
Bir yeriniz...
PROF. DR. BENGİ SEMERCİ
Çağan Irmak'ın babasıyla ilişkisi bence çok...
Meyhane kültürünü yaşatıyorlar
67 yıldır Kumkapı'da hizmet veren Kör Agop Meyhanesi, balık çorbası...
Menü lokantanın aynasıdır
Türkiye'nin en büyük yemek ve ziyafet menüleri koleksiyoncusu Muhtar...
Cindy'nin protestosu sahnede
Oğlu Casey Irak Savaşı'nda öldüğü için Bush'un çiftliğinin önünde kamp kurup...
118 kadın içindeki tek erkek
Kadın girişimcileri desteklemek amacıyla işkadınları tarafından kurulan...
 
    Günün İçinden | Yazarlar | Ekonomi | Gündem | Siyaset | Dünya | Televizyon | Hava Durumu
Spor | Günaydın | Kapak Güzeli | Astroloji | Magazin | Sağlık | Bizim City | Çizerler
Cumartesi | Aktüel Pazar | Sarı Sayfalar | Otomobil | Dosyalar
   
    Copyright © 2003, 2004 - Tüm hakları saklıdır.
MERKEZ GAZETE DERGİ BASIM YAYINCILIK SANAYİ VE TİCARET A.Ş.