kapat
   
SABAH Gazetesi
 
    Yazarlar
    Günün İçinden
    Ekonomi
    Gündem
    Siyaset
    Dünya
    Spor
    Hava Durumu
    Sarı Sayfalar
    Ana Sayfa
    Dosyalar
    Arşiv
    Etkinlikler
    Günaydın
    Televizyon
    Astroloji
    Magazin
    Sağlık
    Cumartesi
  » Aktüel Pazar
    Otomobil
    Sinema
    Çizerler
Bizimcity
Sizinkiler
emedya.sabah.com.tr
Google
Google Arama
 
Öğrenciler gözlüklerimi çok havalı buluyor
Öğrenciler gözlüklerimi çok havalı buluyor
Anne olmak için çok düşündüm

Öğrencilerim gördüğümü zannediyor

Gözlerini 21 yaşında kaybeden Özden Uslu, hem üniversitede ders veriyor hem de öğrenci psikoloğu olarak terapi yapıyor. Uslu her şeyin üstesinden gülerek geliyor.

15 yıl önce kendi arabamla kaza yaptım ve gözlerimi kaybettim.

Çok büyük bir üzüntü yaşadığımı söyleyemem. Hayata pozitif bakarım.

Kör olunca çalıştırmak istemiyorlar. Size uygun gördükleri tek iş ise santral memurluğu...

Bazı öğrenciler siyah gözlükleri hava olsun diye taktığımı sanıyor.

Bir erkeğin beni beğenmeyeceğini hiç düşünmedim.

Anne olmaktan korkmadım ama zor bir karardı.



Öğrenciler gözlüklerimi çok havalı buluyor

Psikolog Özden Uslu Yeditepe Üniversitesi'nde öğretim görevlisi. 21 yaşındayken trafik kazası geçirip gözlerini kaybeden Uslu'nun hayata sarılışı, insanı etkiliyor.

Hayat hiç beklemediği sürprizler getiriyor insana. Bazen iyi, bazen kötü... Ama önemli olan, ne olursa olsun yaşama tutunmak ve olayları iyi yönleriyle görmeye çalışmak galiba. Tıpkı Özden Uslu'nun yaptığı gibi... "21 yaşında kör olmanın neresi iyi?" diyebilirsiniz elbette. Ama onun neleri başardığına bir bakın ve öyle karar verin isterseniz....

* Kendinizden bahseder misiniz biraz...
1968 yılında Ankara'da doğdum, orta öğrenimi Bonn, Ankara, İstanbul' da tamamladım. 94'te ODTÜ Psikoloji'yi bitirdim. O yıl birkaç iş başvurusunda bulundum ama işe alınmadım. Bu sırada "Çalışamıyorum, bari okumaya devam edeyim" düşüncesiyle Ankara Hukuk Fakültesi'ni girdim. Ancak aynı yıl Ali Şen'in desteğiyle İstanbul'da bir kamu kuruluşunda işe başladım ve evlendim. Bir yıl sonra hayatımdaki en güzel şey; yani kızım dünyaya geldi. Bu nedenle Hukuk Fakültesine devam etmedim.

* Şimdi Yeditepe Üniversitesi'ndesiniz. Göreviniz nedir, nasıl başladınız bu işe?
Eşim Yeditepe Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde çalışıyordu. Eşimle Tıp Balosu'na katılmıştım. Burada Bedrettin Dalan'la tanıştım ve bana bu iş imkanını sağladı, ona çok şey borçluyum. Üç yıldır öğrenci psikoloğu olarak çalışıyorum. Aynı zamanda Almanca İşletme Bölümü'nde de sosyal psikoloji dersi veriyorum.

* Neden daha önce iş bulamamıştınız?
Özürlü hakları pek çok yerde bulunuyorsa da "Özürlü iş yapamaz" diye genel bir yargı var. Birkaç yere müracaat etmiştim ama sonuç alamadım. Daha sonra bir kamu kuruluşuna özürlü statüsünde girdim. 4-5 yıl çalıştım. İnsani boyutta hiçbir sıkıntım olmadı. Çok değerli arkadaşlarım oldu ama mesleki anlamda mesleğimi icra edebilmem fiili olarak engellendi.

* Ne iş yaptınız peki?
Fiili olarak hiçbir şey yapmadım açıkçası. İki dil biliyordum ama yasal olarak ne tercümanlık yapabildim ne de psikoterapi... Zaten geçici işçi statüsünde işe alınmıştım. Yetilerime göre değil görme özürümü genelleyerek iş vermeye çalıştılar, yani santral memurluğu... Görmeyen kişiler için tek uygun görülen meslek bu zaten Türkiye'de. Ben de istifa ettim.

* Nasıl kaybettiniz gözlerinizi, kaç yaşındaydınız?
21 yaşında trafik kazası geçirdim, arabayı ben kullanıyordum. Kuşadası'nda rehber olarak çalışıyordum yazları, öğrenciydim. Dönüş yolunda kaza yaptım, arabam Serçe'ydi. Motor kapağı camdan içeri girdi ve gözlerime zarar verdi. Bacağımda da problemim vardı ama ameliyatla onu toparladık.

* Görme şansınız tamamen sıfır mıydı?
Şimdiye kadar 5 ameliyat geçirdim. Gözüm için yapılacak bir şey yoktu ama milyonda bir şans var diye, Almanya'da da ameliyat oldum. Bir sonuç elde edilemedi.

* Doktorlar bir daha hiç göremeyeceğinizi söylediğinde ne hissettiniz?
Psikoloji okumamın o an bir etkisi olmuş mudur, bilmiyorum. Ama geçirdiğim kazayı iki şekilde değerlendirmek mümkündü. 1- "Çok şanssızdım, kör oldum." 2- "Çok şanslıydım, hayatta kalabildim." İkincisini tercih ettim. Ben hayatta genel olarak her acı şeyin iyi bir yönü olduğunu düşünürüm zaten. Çok büyük üzüntü yaşadığımı hatırlamıyorum. Gözlerim bandajlıydı, bir hafta hiçbir şeyden haberim olmadı. Kör olduğumu duyduktan sonra, doktora "Yüzde 1 ihtimal var mı" diye sordum, "Yok" dedi. "Peki binde 1?" "Hayır", "Ya milyarda 1?" "Tanrıya kalmış" dedi. Onun üzerine yapılacak fazla bir şey yoktu zaten. O 15 dakika yoğun düşündüğümü hatırlıyorum, bir tür şoktu. Sonra okuluma nasıl devam edebilirim, körler yaşamlarını nasıl sürdürür, beyaz baston, oyun kağıdı, kol saati ve bilgisayar gibi şeyleri araştırmaya başladım hemen. İlk aldığım şeyler kol saati ve oyun kağıdıydı. Hemen ağabeyimden poker oynamayı öğrendim vakit geçsin diye.

* Duruşu, bakışı, giyim tarzı bile insanın kişiliğiyle ilgili fikir verir karşısındakine. Ama bir psikolog olarak siz tüm verilerden yoksunsunuz işinizi yaparken. Nasıl etkiliyor bu sizi?
Tabii ki insanın giysisinden tutun, saçını tarayış şekli, oturuşu, bakışı, psikolojide çok önemlidir. Ama bizim ülkemizin insanında çok özel, kendine has bir empati gücü var. Pek çok öğrencim görmediğimi bilerek geliyor ancak ilk kez karşılaşanlar da var. Bazıları 'O siyah gözlükleri hava olsun diye mi takıyorsunuz?"diyor. Görmediğimi anlayınca da "Kendimi tarif edebilir miyim?" diyor hemen. Aslında göz ve görsellik beynin en önemli kısmını oluşturuyor. Dolayısıyla insanlar görüyorken diğer duyularına çok da önem vermiyor. Mesela konuşmalar belki çok önem taşımıyor çünkü görüyorlar. Görmek tamamen ortadan kalkınca, ister istemez diğer hisler kuvvetleniyor. İnsanların sesi pek çok şeyini deşifre ediyor aslında. Yapısı, karakteri, mesela hırslı mıdır, kavgacı mıdır, yoksa edilgen midir... Bunları sesten algılamak çok da zor değil. Tamamen algılıyorum anlamında söyleyemem ama çok büyük bir problem olmuyor. Aslında birtakım artıları da var kör olmanın. Mesela sokakta tanımam imkansız, dolayısıyla bana gelenler tedirgin değil. İkincisi, insanlar karanlıkta soyunur. Burada takip edilmemiş olmak, gözaltında tutulmamak onları daha kolay konuşturabiliyor.

* Kazadan sonra evlendiniz sanırım. Eşinizle önceden tanışıyor muydunuz?
Hayır, çok yakın bir arkadaşımın çalıştığı hastanede çalışıyordu. 92'de o tanıştırdı bizi. Uzun süre flört ettik ve evlendik.

İlknur Kızıltoprak

DİĞER RÖPORTAJ HABERLERİ
 Nikahı terk etmeye cesaretim yoktu
 Aşkı da ihaneti de acıyı da tattım
 Beyin okuyan Türk Amerika'da çığır açtı
 Artık iyice kudurdum
 Diyanet İşleri Başkanlığı laikliğe hiç yakışmıyor
 Evlilik hediyesini öldükten sonra aldım
 Bütün entelektüellerin içi çürümüş
 Yağmur çamur hikaye Phaeaton gerçekten şahane
 Gazanfer Bilge 81 yaşında bir delikanlı
 Habercilik değişti çünkü Türkiye değişti
 Türkiye ikinci vatanım
 Asıl mücadele şimdi
 Filistin'in Mandela'sı doğuyor
 İşte Aktuna'nın gençlik formülü
 Türkiye'de perdelerimizi kapatmak zorundayız
 Hayatıma girecek kadın güzel ve temiz olmalı
 Her sabah güne Demirel ailesi ile başlıyorum
 Gömlek değiştiren adam
 Karımı kıskandım ben de kanser oldum
    Aktüel Pazar Yazarlar
    Güncel
    Hobi
  » Röportaj
    Gurme
    İyi Yaşa
Bu kadından korkmayan taş olur
Bu kadından korkmayan taş olur
"Portakal Devrimi"nin ilk somut sonucu görüldü; Ukrayna, "Miss World"...
'Denizler' belgesel oldu
'Denizler' belgesel oldu
Otuz üç yıl önce idam edilen Deniz Gezmiş, adına çekilen belgeselde...
Yirmi iki ayar yemekler
Tarih boyunca en pahalı madenler arasında yer alan altın gösteriş...
Uçaklarda restoran devri
Uzun menzilli uçakların 70'li yıllarda piyasaya çıkmasıyla ikramlar, sıcak...
THY iç hatlarda daha da indirimli
Türk Hava Yolları, 1 Şubat 2005 tarihi itibariyle iç hat ücretlerini yeniden...
 
    Günün İçinden | Yazarlar | Ekonomi | Gündem | Siyaset | Dünya | Televizyon | Hava Durumu
Spor | Günaydın | Kapak Güzeli | Astroloji | Magazin | Sağlık | Bizim City | Çizerler
Cumartesi | Aktüel Pazar | Sarı Sayfalar | Otomobil | Dosyalar
   
    Copyright © 2003, 2004 - Tüm hakları saklıdır.
MERKEZ GAZETE DERGİ BASIM YAYINCILIK SANAYİ VE TİCARET A.Ş.