kapat
   
SABAH Gazetesi
 
    Yazarlar
    Günün İçinden
    Ekonomi
    Gündem
    Siyaset
    Dünya
    Spor
    Hava Durumu
    Sarı Sayfalar
    Ana Sayfa
    Dosyalar
    Arşiv
    Etkinlikler
    Günaydın
    Televizyon
    Astroloji
    Magazin
    Sağlık
    Cuma
  » Cumartesi
    Aktüel Pazar
    Otomobil
    Sinema
    Çizerler
Bizimcity
Sizinkiler
emedya.sabah.com.tr
Google
Google Arama
 
Balcicek Pamir @ SABAH
 

Fotoğraflar iyi ama sen yoksun

Bildiğim kadarıyla meşaleyi ben taşıdım, koşan benim. Siz ne yaptınız, birbirinizi mi çektiniz? Annem cevap vermedi

Dayanamıyorum. Yazmazsam çatlayacağım. Kimse bilmezse nasıl gülebiliriz ki beraberce? Zaten nasıl söz verdim? "Kimseye söylemeyeceğim" dedim, "Bu konu hakkında kalem oynatmayacağım" demedim... İçimiz dışımız Olimpiyat. Televizyonda başka şey seyretmez oldum. Nasıl çekiç atılır, gülle nasıl tutulur, üç adımda işin sırrı nedir? Hepsi hakkında ufak tefek bir şeyler biliyorum artık. Geçenlerde annem aradı, yakın bir kız arkadaşıyla yaptığı Avrupa gezisinden yeni döndü. Hani şu 12 taksit turlardan... Keyfi nasıl yerinde, anlattıkça anlatıyor. Viyana mükemmelmiş hele yılın bu zamanı hava harikaymış, Prag büyüleyiciymiş inanılmaz fotoğraflar çekmişler... Derken bir anda aklıma geldi. - Anne benim Olimpiyat fotoğrafları ne yaoldu? - Ne olimpiyatı? - Ee hani Olimpiyat meşalesini taşıdık ya, hani sen, kardeşim, kocam oradaydınız ve benim arkamdan koşmuştunuz ya... - Evet koşmuştuk, ayrıca bayağı fotoğraf çekmiştik. - Tamam işte onları soruyorum. - Fotoğrafları geçenlerde yaptırdım. (Bu arada annem daha dijital fotoğraf makinesine geçemedi, "an meselesi", "ha bugün ha yarın" diye 2 yıldır bekliyoruz.) - Nasıl çıkmışlar? İyi çıkmışlar ama sen yoksun. - Nasıl ben yokum? Meşaleyi ben taşıdım, ben koştum siz birbirinizi mi çektiniz?

***

Meşaleyi taşımadan önce gazetedeki odamda Şelale ile konuşuyorduk. Şelale'yi (Kadak) bilirsiniz. Sabah'ın ekonomi sayfalarını kendine has üslubuyla renklendiren bir kalem. Şelale her mantıklı insan gibi dedi ki "Balçiçek, profesyonel bir fotoğrafçıyla anlaş, hatta kamerayla da çeksinler. İnsan hayatında kaç kez meşale taşır ki, ilerde çocuklarına gösterirsin. Ne hoş bir anı olur" Buraya kadar tamam. Fikir harika. Şelale üşenmedi, bana bu işleri profesyonel olarak yapan bir şirket buldu, telefonunu verdi. Peki ben ne yaptım? "Ya şimdi ne gerek var onca para vermeye, zaten gazeteden çekerler. Hem kocama hem de kardeşime birer makine veririm. Annem zaten alemde 'Fotolale' diye bilinir" dedim. Şimdi size bu da mantıklı bir fikir gibi geliyor değil mi? Gelmesin. Meşale taşıyacağım gün kocam ve kardeşim makinelerini unuttular. Fotoanne tabii ki getirdi. Peki ben koşmaya başlayınca her mantıklı kayınvalide gibi ne yaptı? "Fotoğraf makinesini ben yakalayamam, sen yanında hızlı yürü" diye damadına verdi. Meşale gecesi kocam evde heyecanlı heyecanlı anlatıyordu. "Hayatım bütün film bitti herhalde, çok iyi pozlar yakaladım. Hava daha kararmamıştı, ışık iyiydi."

***

Annem son gezi fotoğraflarından bahsetmeseydi sormayacaktım bile. Aklımdan uçmuş gitmiş. Üç gün önce söz konusu fotoğrafları gördüm. Tam 24 adet. Ve hiçbirinde ben yokum. Şaka değil. Abartmıyorum. Fotoğraflarda herkes var ama ben yokum. Kim mi var? Örneğin bakkal amca çıkmış beni izliyor. Ayrıca hemen yanı başımda koşan ahali. Kalabalık bir genç grup. Çok yaşlı bir teyze gülerek ellerini kaldırmış, alkışlıyor. (O gün orada beni görmeye gelenlere duyurulur resimleri bende, isteyene verebilirim.) Ayrıca meşalemin ucu. Bana eskort eden motosikletli görevlilerin motosikletlerinin ön lastikleri, bu sefer meşalemin gövdesi... Şimdi siz böyle bir şey karşısında ne yorum yaparsınız? Gülersiniz, kahkahalarla gülersiniz. Ne yorumu? Ama benim kocam ne yaptı? İlk önce "Çok hızlı koşuyordun yetişemedim, fotoğraf makinemi yukarıya kaldırıp deklanşöre bastım ancak bu kadar" dedi. Sonra da "Kimseye söyleme" dedi. Hani sanırsınız Süreyya Ayhan koşuyor da bizimki yetişemedi. Neyse, kimseye söylemeyelim lütfen, aramızda kalsın. Olur mu? Keyifli bir cumartesi diliyorum.

YAZARIN ÖNCEKİ YAZILARI
 Of, of kömür gibi yanıyorum   / 06-11-2004
 Ah şu papatya falları başka bahara kaldı   / 30-10-2004
 Evinizde işler yolunda mı?   / 16-10-2004
 Kötülük genetik mi yoksa sonradan mı?   / 09-10-2004
 "Seri ol" deyip popoma vurulmasın   / 02-10-2004
 Erkekçe kavga etmeyi senden öğrendim   / 25-09-2004
 Dünyada erkek sayısı azalıyor mu?   / 18-09-2004
 Kadınları en iyi anlayan yazar   / 11-09-2004
 Ölmeden önce mutlaka Ateş Hattı'na katılın   / 04-09-2004
 Fotoğraflar iyi ama sen yoksun   / 28-08-2004
    Cumartesi Yazarlar
  » Güncel
    Yaşama Dair
    Sinema
    Gurme
BALÇİÇEK PAMİR
Ona kimse çamur atamaz
Bütün kadınlara buradan...
KENAN ONUK
Çok güzel bir konser izledik
Borusan İstanbul Filarmoni...
ŞAFAK KARAMAN
Bir video klip üç albüm
Müzik kanallarında yayınlanan...
Hamburgeri sağlıklı hale getirmenin yolunu bulun
Günün her saati tüketilen fast food ürünler, bazı ufak düzenlemelerle daha...
Diyabet artık kader değil
Doç. Dr. Cihan Top, "Şeker hastalığı görülme sıklığı katlanarak artıyor" diye...
 
    Günün İçinden | Yazarlar | Ekonomi | Gündem | Siyaset | Dünya | Televizyon | Hava Durumu
Spor | Günaydın | Kapak Güzeli | Astroloji | Magazin | Sağlık | Bizim City | Çizerler
Cumartesi | Aktüel Pazar | Sarı Sayfalar | Otomobil | Dosyalar
   
    Copyright © 2003, 2004 - Tüm hakları saklıdır.
MERKEZ GAZETE DERGİ BASIM YAYINCILIK SANAYİ VE TİCARET A.Ş.