kapat
   
SABAH Gazetesi
 
    Yazarlar
    Günün İçinden
    Ekonomi
    Gündem
    Siyaset
    Dünya
    Spor
    Hava Durumu
    Sarı Sayfalar
    Ana Sayfa
    Dosyalar
    Arşiv
    Etkinlikler
    Günaydın
    Televizyon
    Astroloji
    Magazin
    Sağlık
    Cumartesi
  » Aktüel Pazar
    Otomobil
    Sinema
    Çizerler
Bizimcity
Sizinkiler
emedya.sabah.com.tr
Google
Google Arama
 
Balcicek Pamir @ SABAH
 
Tanımadığım adamlarla niye selamlaşayım ki anne?
Bir tavsiye
Çok okunan ekonomi yazarları

Tanımadığım adamlarla niye selamlaşayım ki anne?

Kendi evime çıktığım zaman annem çok kızdı. Her sabah aynı telefon konuşmasını yaşadık. Gece geç dönme, herkese selam verme... O zamanlar hiç korkmazdım ama şimdi İstanbul beni çok korkutuyor

Evden ayrıldığımda 19 yaşımdaydım. Soluğu Paris'teki yakın bir arkadaşımın yanında aldım. Uzunca bir süre oralardaydım. Kanımın deli aktığı dönemlerdi. Param bitince tabii ki tıpış tıpış geri döndüm. Bu sefer istikamet Ankara'ydı. Hem ODTÜ'yü kazandığım için hem de siyaset merakım yüzünden... Okuldan bir arkadaşımla aynı evi paylaşmaya başladık. O zamanlar annem Ankara'da oturuyordu ve bana çok kızmıştı. "İyi de evladım 20 yaşında bir genç kızsın, tek başına ev mev ne gerek var, gel benim yanımda otur." Oturmadım. İnat ettim. Kendi ayaklarımın üzerinde durmalıydım. Evdekileri güven içinde olduğuma ikna etmem zor oldu tabii. Annemle her sabah aynı telefon konuşmasını yaptık.
- Alo anne, merhaba. İyiyim, vallahi çok rahatım. Hiç kimse rahatsız etmiyor.
.........
- Çok geç dönmüyorum merak etme. Geç kalsam da bizim oraları çok güvenli, geldin gördün işte.
.........
- Anne saçmalama hangi devirde yaşıyoruz sadece bizim binada dört dairede yalnız yaşayan kız var.
.........
- Anne, niye tanımadığım adamlarla selamlaşayım, abarttın işte.

***

İlk evimde bir yıl oturdum. Sonraki tamamen benim evimdi. Yalnız başımaydım. Bir ben, bir de köpeğim... Geceleri uzun yürüyüşlere çıkardık.
Köroğlu Caddesi'nde beraber. Sabahları yine çok erken dolaşırdık. Kocası ya da ailesi evde olmayınca yalnız başına kalamayan arkadaşlarımı hiç anlamazdım. İnsan kendi evinde niye yalnız kalmasın? Yani kendi evimde niye korkayım ki? İstanbul'a geri döndüm. Bu sefer evde ben, kocam ve köpek şeklinde yaşamaya başladık. Kocamın her seyahatinde aynı telefon konuşmasını yaşadık.
- Hayır sevgilim, bu gece yalnızım. İlk önce yemeğe gideceğim sonra bir şey yok.
.........
- Niye annem kalsın bende canım, ben kalırım tek başıma.
.........
- Hayatım istemiyorum kimseyi. Kocaman ev biliyorum. İyi de komik olma ben kaç yaşımdan beri yalnız yaşıyorum, korkmadığımı bilirsin. Tamam geç dönmem. Arabayı da mı almayayım? Nasıl yani?

Uzun lafın kısası korkusuz yaşayan yalnız kadınlardan biriyim. Gece gündüz her saatte, her yere gidebilirim. Hiç bilmediğim, tanımadığım dünyanın bir ucundaki ülkelerden birine bile gözümü kırpmadan giderim.

***

Bugünlerde korkuyorum. Evet yanlış okumadınız. İstanbul'da sokakta yalnız dolaşmaktan, geceleri eve geç dönmekten, ıssız yerlere park etmekten korkuyorum. Üç adamın, aslında onlara adam denmez ya, sadece gönüllerini hoş tutmak için şöyle bir bakıp seçtikleri bir kadını arabanın içine tıkıp uzaklara götürmesini belki tüm Türkiye atlattı ama ben atlatamıyorum. Düşünsenize akşam saat dokuz, işinizden çıkıp arabanıza doğru yürüyorsunuz. Bu arada İstanbul'un en işlek caddelerinden birindesiniz. Tanımadığınız adamlar yanınıza yaklaşıp sizi kaçırıyor. Ne kimse görüyor ne kimse duyuyor. O üç hayvan saatlerce size tecavüz ediyor, ama sonunda yaşadığınıza şükrediyorsunuz.

Ya da bir akşamüstü en yakında gördüğünüz düzgün yüzlü birine "Bilmem ne dolmuşlarına nereden binebilirim?" diye sorma gafletinde bulunuyorsunuz. Adam size yardım edeceğini söyleyip başınıza bir taş vuruyor, şehrin tam ortasında bir yerde... İstanbul her geçen gün beni dehşete düşürüyor. Yaşanılası bir yer olmaktan çıkıyor. Gece dolaşmazsanız, sabaha karşı eve gelmezseniz, canınız sıkıldığında arabayla hiç bilmediğiniz, görmediğiniz semtlere gitmezseniz İstanbul'da yaşamışsınız ne çıkar? Tam bir suç toplumu haline geldik. Ama kimse işin ciddiyetinin farkında değil.

YAZARIN ÖNCEKİ YAZILARI
 Öylesine bir tutsaklık ki   / 01-08-2004
 Önümde iki şık var ya ağlayacağım ya kadını tokatlayacağım   / 11-07-2004
 Israr ediyorum, herkes halkla ilişki kuramaz   / 27-06-2004
 Herkes halkla ilişki kuramaz.   / 20-06-2004
 Bütün mağazalarda pazarlık edilir   / 13-06-2004
 Bütün kadınlar moda dergisinden fırlamış gibi   / 06-06-2004
 Balon safarisi yapmak ya da yerçekimsiz odada zıplamak   / 30-05-2004
 Olimpiyad meşalesini taşıyacağım, acaba ağır mıdır?   / 23-05-2004
 Tanımadığım adamlarla niye selamlaşayım ki anne?   / 16-05-2004
 Alo hayatım, bir çocuk evlat edindik   / 09-05-2004
    Aktüel Pazar Yazarlar
  » Güncel
    Hobi
    Röportaj
    Gurme
    İyi Yaşa
BALÇİÇEK PAMİR
Kocamı özgür bıraktım
Ne kadınlar tanıdım, elindeki...
MEHMET ALTAN
Alo, sevgilim
Aslında herhangi bir şeyin değerini ve...
ALİ POYRAZOĞLU
Melekler nasıl uçar?
Geçen akşam yayılmışım kanepeye...
ÖNCEL ÖZİÇER
Dikkat, yine ters dönüyor!
Ben artık bu konularda tam...
Kendi küçük mutfaktaki yeri büyük
Rafadan, sahanda, menemen, omlet, çılbır... Liste böylece uzayıp gider.
Türkbükü'nün yeni incisi
Türkbükü Park Mai Hotel & Beach, eşsiz doğa ve deniz manzarasıyla Bodrum'un...
 
    Günün İçinden | Yazarlar | Ekonomi | Gündem | Siyaset | Dünya | Televizyon | Hava Durumu
Spor | Günaydın | Kapak Güzeli | Astroloji | Magazin | Sağlık | Bizim City | Çizerler
Cumartesi | Aktüel Pazar | Bilgi ve Yaşam | Sarı Sayfalar | Otomobil | Dosyalar
   
    Copyright © 2003, 2004 - Tüm hakları saklıdır.
MERKEZ GAZETE DERGİ BASIM YAYINCILIK SANAYİ VE TİCARET A.Ş.