|
 |
|
UMUR TALU
Sizden onemli bir ders aldim
Bitkin girilen bir bayram dinginliginde, sizi sizinle paylasmak istedim. Hayir, sosyolojik tahlillerle didikleyecek degilim.
Kucuk bir ornegin, bana, belki size, ama muhtemelen tum gazetecilere verebilecegi dersi aktarmak derdim.
Dersi veren sizsiniz aslinda.
Zaman zaman birinci tekil sahis kullanmama aldirmayin, olur mu?
****
10 yil kadar once, gazete mutfaklarinin cesitli kademelerinde calismayi birakip sadece yazi yazmaya basladigimda...
Gundelik haber-manset dili ve telasindan siyirdigim yuregimi bir kuyuya ozgurce akitmaya...
Ne hissediyorsam, ne dusunuyorsam, ne ogrenmissem, neyi sorguluyorsam, neye ofkeli, nasil sevincliysem, profesyonelligin diline esir dusmeden, kuyunun icine salmaya, dipsiz kuyulari karistirmaya karar verdim.
Bir de soz verdim.
Sozcukler, cumleler, fikirler, aklimin elverdigi, yuregimin sigdirabildigi ne varsa iste, yazi yazi dokulurken, "okur" olanlarin sesine ve sozcuklerine de saygili, dinlemeye, okumaya, cevaplamaya hep acik olacaktim.
O gunlerde Milliyet'te faks disinda direkt telefon numarami koydum Dipsiz Kuyu'ya. Sonra, herkesin yaptigi gibi, mail adresi de eklendi.
Tum telefonlara cevap vermeye, fakslara yetismeye, mailleri kisa surede cevaplamaya calistim. Telefondaki sesler haric, ne bir faksi, ne bir maili, gercek ya da sanal copluklere yolladim.
Ayrilirken de hepsini kolilerle tasidim.
Sonra Star'da yazmaya baslarken, gazete binasina pek gitmeyecegim icin, aklima en yaygin ama medyada okur icin hic kullanilmayan iletisim yolu geldi.
Ulasmak isteyen kapi duvara carpmamali, dogrudan karsisinda bulabilmeliydi.
Faks ve mail disinda, "cep telefonu" numarasi koydum Dipsiz Kuyu'ya.
Bildigim kadariyla, Turkiye bir yana, dunyada hicbir gazeteci cep telefonuyla gundelik erisime acmamisti kendini. Sanirim hala da oyle.
Cevremden uyarilar gelmisti
Insanlar istismar ederdi, seyini cikarirdi, kimi tehdit eder, kimi telefon sapigim olur, kimi abuk sabuk konusurdu. Sinir bozardi, vakit birakmazdi, manyak miydim ben!
****
Yine de bunu yaptim.
Ve "sizi" daha iyi gordum, daha iyi tanidim.
Kendisine guveneni, kendisine gercekten saygi duyani, kendisine acik olani, kendisini dinleyeni, kendisinden bir, iki dakika esirgemeyeni asla istismar etmeyen ve yazidaki fikrine katilsin katilmasin, hatta isterse ofkelensin, onunla dostca iletisim kurabilen "sizi" gordum.
Rahatsiz etmemek icin sadece mesaj atanlar, telefona cikacaginiza once inanmayip sonra mutlu olanlar, karsilikli seslerinizi saygiyla besleyenler, nadiren, "hic ulasilamayan" meslektaslardan dert yanip sizden onlara iki cift soz iletmenizi rica edenler, sesini tanimaya, ismini hatirlamaya basladiklarim ve yuzlerini hic gormemis olsam da, bir suru dost iste.
Anamur'dan coban Ahmet koyunlarin sesini de dinletti telefonun ucundan, Nigde'den bir kucuk cocugun "sadece merhaba demek" istedigi de oldu.
Sesleri degilse bile, mesajlari da biriktirdim.
****
Sabah'ta da sutuna cep telefonu numarasi koydum. 24 saat acik degil belki, ama gun boyu acik oldugunda ucundayim.
Ve yine kanitlandi ki, siz, sesli ya da sessiz "bir sey soylemek" istediginizde, dinlenmeye, anlasilmaya fazlasiyla layik, hassas ve naziksiniz.
Hic pisman olmadim ve okura kulak vermeden, cevap vermeden, dinlemeden, karsilikli gulmeden, dertlesmeden, selamlasmadan, sozcukleri, sesleri paylasmaktan kacinarak yapilan gazeteciligin, yazilan yazinin "gercekten yazik" oldugu dersini bir kez daha aldim.
Bir devlet buyugunun aramasindansa, asil bu seslerle gurur duydum.
Hayatimin en guzel derslerinden biriydi. Hala ogrenmedeyim.
Sagolun.
Mesajlariniz icin:
utalu@turk.net
Fax:212 280 05 51 Tel:0 537 660 71 21
Haberleri gazete sayfasi goruntusunde okumak icin
SABAH e-Medya"ya
tiklayin
|
|
|
|
