|
 |
|
Yaşıyorsam yaşatmalıydım
Mahşer yerine dönen alanda, herkes canını kurtarmaya çalışırken o, kendi hayatını hiç gözetmedi. Kucağındaki yaralıyı hastaneye taşıyan Hüseyin Yıldırım, dayanışma ruhunun temsilcilerinden biri oldu
Hüseyin Yıldırım, Güngören'deki evinden Beyoğlu'ndaki işine gelmek için, sabah saat 07.00'de çıktı. İşyerine gidip biraz uyumak istedi. İşyerindeki bir koltuğa kıvrılıverdi. Bir anda patlama sesiyle yattığı yerden fırladı. Kapı olduğu yerden çıktı ve üstüne düştü. İşyerinin bitişiğindeki Lütfullah Pasajı toz duman içindeydi. Her yerde insanların çığlıklarını ve ayak seslerini duyuyordu.
Pasajın içine girdiğinde insanların arka kapıdan dışarıya akın ettiğini gördü. Ama o tam tersini yaptı. Dışarıda yaralılar olabilirdi ve Hüseyin kendini onlara yardım etmek zorunda hissetti. Ayakkabılarını bile giymeden, çıplak ayak pasajın dışına fırladı. Etrafı taradı.
Gördüğü manzara karşısında bir an dondu kaldı. Her yerde kan vardı. Ceset parçaları etrafa yayılmıştı. Çaresiz insanların çığlıkları gökyüzüne ulaşıyordu. Ortalık adeta mahşer yerine dönmüştü.
FOTOĞRAFLARA YANSIYAN AN
Direğe tutunmuş, ayakta durmaya çalışan, yüzü gözü kan içinde olan bir kadın, 'yardım edin' diye bağırıyordu. Kadını görür görmez yanına koştuğunu ve tanımadığı o kadını kurtarmasaydı kendini affetmeyeceğini söyleyen Hüseyin o anı şöyle anlatıyor
"Yanına gittiğimde şok geçiriyordu. Hemen kucağıma aldım. O an kendi kendime 'yaşamalı, yaşamalı' diyordum. Onu kurtarmalıydım. Sonra dönüp başkalarını da kurtarmalıydım. Yaklaşık 250 metre kucağımda taşıdıktan sonra Tarlabaşı'na vardım. Yoldan geçen bir arabayı durdurdum. Yaralıyı bindirdim. Hastaneye götürün dedim. Sonra koşarak tekrar olay yerine döndüm. Amacım başka yaralılara da yardım etmekti."
Hüseyin bir can daha kurtarmak için tekrar olay yerine dönerken yolda herkese "Dikkatli olun. Evinize gidin" diye bağırıyordu.
Hüseyin Yıldırım, askerliğini doğuda yapmış. Orada insan hayatının değerini daha iyi anladığını söylüyor. Hüseyin'in bu ilk hayat kurtarışı deği. Birkaç yıl önce de bıçakla yaralanan bir kişiyi hastaneye yetiştirmiş.
Hastaneye gitmesine yardım ettiği kadının sağlık durumunu çok merak ettiğini belirten Hüseyin, "Durumu çok ciddi değildi. Ama şok geçiriyordu. İyi olup olmadığını öğrensem içim daha da rahatlayacak" diyor.
BİLE BİLE ÇIKIP GİDEMEZDİM
"O an kendi canımı düşünemezdim" diyen Hüseyin şöyle devam ediyor "Ben iyiydim. Ama dışarıda yardıma muhtaç insanların olduğunu biliyordum. Bunu bile bile çıkıp gidemezdim. Ne olursa olsun yardım etmeliydim. Tanıyayım ya da tanımayayım hiç önemli değildi. Bir insan, bir candı söz konusu olan. Yaşıyordum. Öyleyse yaşatabilirdim."
Pınar ŞENGÜL - İnci DÖNDAŞ
Haberleri gazete sayfası görüntüsünde okumak için
SABAH e-Medya"ya
tıklayın
|
|
|
|
