|
 |
|
ALI KIRCA
Cehepe cephesi..
Kurulusundan bu yana, -12 Eylul gunlerindeki ara donemin disinda- Cumhuriyet Halk Partisi'nin sadece "siradan" bir parti oldugu soylenebilir mi?
Yalnizca bir tek ozelligi bile CHP'yi benzerlerinden kesin cizgilerle ayirir..
Cunku o "kurucu" bir partidir..
Cumhuriyet sonrasindaki Turkiye'nin "siyasal, sosyal ve kulturel" kurumlasmasi CHP temellerinde ve CHP catisi altinda gerceklesmistir.
Bu anlamda parti olmaktan ote, bir "cephe" olma huviyetini kazanmis ve korumustur yillarca..
Baska bir rejimden "cumhuriyet" rejimine gecen ulkede "cumhuriyetciler cephesi"nin partisi olmustur..
Bu misyonunu da 1946'ya yani cok partili ilk secimlere kadar surdurur.. Ve o yil Turkiye'nin demokrasi macerasi baslar..
Tartisilmasi gereken sudur belki de
O gunden sonra CHP, cumhuriyetin ilk yillarindan beri surdurdugu "cephe" partisi olma "huviyet"ini koruyabilmis midir?
Ya da daha acik bir deyimle "demokrasi cephesi"nin de "asil ve asal" partisi olabilmis midir?
Ya da boyle bir misyonu var miydi gercekte?
Bu sorunun yaniti, CHP'nin tahlilinden cok; cumhuriyeti -ve elbette- o partiyi kuranlarin "cumhuriyet-demokrasi" iliskisindeki yaklasimlarinda saklidir..
Cumhuriyeti kuranlar; hedefleri arasina daha ilk gunden "demokrasi"yi de koymuslar midir?
Bir gun gelip "tek partili" cumhuriyet macerasini; cok partili bir seruvene cevirme manevrasi; beyinlerinin zihinlerinde sakli kalmis midir?
O zaman cozelim beyin kivrimlarinda sakli dusunceleri.. Mustafa Kemal'in sozleriyle
"Acikca belirtelim ki, biz, uc bucuk yil evveline kadar cemaat halinde yasiyorduk.. Butun cihan bir an duraksamasin ki, artik Turkiye devletinin tek ve gercek temsilcisi, yalniz ve ancak Turkiye Buyuk Millet Meclisi'dir."
Demokrasinin temel unsuru olan "parlamento"yu one cikaran bu sozlerden sonra devam ediyor asil demokrasi vurgusuna
"Demokrasi esasina mustenit hukumetlerde, egemenlik halka, halkin ekseriyetine aittir. Demokrasi prensibi, egemenligin ulusta oldugunu, baska bir yerde olamayacagini anlatir. Bu suretle demokrasi prensibi, siyasi gucun, egemenligin kokenine ve mesruiyetine istinad eder. Demokrasinin en acik sekli cumhuriyettir."
****
Mustafa Kemal'e ait bu sozler, cok acik bir bicimde; cumhuriyeti kuranlarin "nihai" hedefinin "demokrasi" oldugunu ortaya koyar..
Bu nihai hedef cumhuriyetin siyasal yapisinin temelini olusturan CHP'nin de misyonu haline donusur.. Ancak, bu misyon kacinilmaz bir "paradoks"u da davet eder..
Hedeflediginiz misyon sizi tipki cumhuriyet gibi, demokrasinin de "cephe partisi"ne donusturur.. Ama bu misyonun gerceklesmesi ya da tamamlanmasi; sizin "cephe partisi" olma misyonunuzun da sona erdigi anlamina gelir..
Bugun kurultayini yapmakta olan parti, iste hep paradoksun golgesinde surdurerek gelir siyasal yasamini..
27 Mayis oncesindeki "Vatan Cephesi"ne karsi; 12 Mart'taki " muhtira darbeli demokrasi"ye karsi; 12 Eylul'deki "acik darbeli demokrasi"ye karsi.. Ve son yillarda, nihayet; "siyasal islamli korkular"a karsi..
Hep "bir seye karsi" ve hep "bir seyleri koruma" icgudusuyle davranan bir siyasal hareket.. Ve hep kendini "hala" cumhuriyetin cephe partisi olarak gorme icgudusu ve refleksi.. Misyon tamamlaninca, gucun de azalmasi..
Belki de butun sorun burada.. Belki de artik "koruyucu"luk gibi bir misyonun agir yukunden kurtulup; yirmibirinci yuzyilin "modern" bir partisi olabilmek.. Kendisi olabilmek ya da..
Belki de "cumhuriyetin partisi" simdi bu donum noktasinda..
Haberleri gazete sayfasi goruntusunde okumak icin
SABAH e-Medya"ya
tiklayin
|
|
|
|
