|
 |
|
ASLI AYDINTASBAS
Budizm zamani
Tansu Ciller, basbakanken gunun birinde rakibi Mesut Yilmaz'i "Taocu muhalefet" yapmakla suclamisti. Haliyle gazeteler gunlerce Taocu muhalefetin ne oldugunu tartisti. Kim bilir Ciller bu kelimeyle ne kasdetmisti. Ama bu aralar Ankara'nin yapmasi gereken, Washington'da olan bitene "Ya sabir" diyerek Dogu felsefesine donmek. Turk askeri konusunda ABD baskentinde yasanan kararsizliga sinirlenmek, bazi cevrelerin elli yillik Turk-Amerikan dostluguyla Mesut Barazani'yi ayni agirlikta gormesine kizmak nafile. Hayat adil degil. Hircinlasmak yerine sakin davranip karsi tarafin adimlarini beklemeli. Bu yuzden de Erdogan-Gul ikilisinin "Top Amerika'da" tavri yerinde. Washington ve Bagdat'taki Turkiye aleyhtarlari, Ankara'nin sinirlenip etrafi kirip dokmesini bekliyor. Genelde boyle olmaz mi? Oysa bir kerelik de olsa milli refleksleri bir kenara birakip Zen Budizmine yonelmek gerekiyor. Ya sabir...
Uniformalilar istiyor
Haftalardir bu sutunda Turk askerini kimler istiyor, kimler istemiyor konusunu tartisiyoruz. Unutulmasin ki, Irak'a asker gondermeyi oncelikle Ankara istiyor. 'Mehmetcik Irak'a' ekolunun Colin Powell, Paul Wolfowitz, Donald Rumsfeld gibi yandaslari var. Pentagon'da uniformalilar, son derece istekli. Mehmetcik'in Irak'i "daha da karistiracagini" dusunenler arasinda ise Paul Bremer, muhtemelen Condoleezza Rice ve Mart tezkeresi nedeniyle Turkiye'ye olan kizginliklarini atamayanlar var.
Turk-ABD iliskilerinin 1 Mart oncesine benzer gergin doneme girmesini onlemenin bir yolu, Washington'u iyi okuyup, iki baskent arasinda sik sik tikanan iletisim kanallarini acik tutmak. Kucuk bir ornek. Hafta basinda Genelkurmay seffaflik namina onemli bir adim atarak Irak konusunda brifing verdi. Brifingde Turk askerinin gitmesi dusunulen uc bolgeden soz edildi. Askerler "Bizim tercihimiz Selahaddin ama diger iki bolgeye de haziriz" dedi. Washington kuplere bindi. "Biz Selahaddin'in mumkun olmadigini haftalardir soyluyoruz" dediler. Kamuoyunda "gorev yeri krizi" tartismasi basladi. Oysa ABD'liler gercekten haftalardir Selahaddin konusundaki itirazlarini soyluyor. Peki Genelkurmay, ABD'ye kafa tutmak icin mi brifingde Selahaddin vurgusu yapti? Hayir. Bence tam tersine kimse Washington'un resmi tavri askerlere aktarilmamisti! Hem Washington, hem de Ankara'daki asker-sivil kopuklugu.
Yaratici formul gerekiyor
Benzer bicimde ABD'liler haftalardir kamuoyu araciligiyla Turkiye'nin bazi pazarlik pozisyonlarina itiraz ediyor. Ornegin muzakere heyetinin basina birinci tezkere doneminde ABD'lilere kok sokturen Deniz Bolukbasi'ni istemiyorlar. "50 bin asker gonderelim", "O bolgeyi idare edelim" laflarindan rahatsizlar. Ankara'nin istedigi gibi Irak'in gelecegine dair detayli bir siyasi anlasma imzalamaya kesinlikle yanasmiyorlar. Ama tum bunlar, biraz diyalog ve diplomatlarin ek mesai yapmasiyla hallolacak konular. Ornegin ABD, Bremer'in yanina ust duzey Turk yetkililerin atanmasina itiraz etmeyecektir. Ayni sekilde Ankara'nin, iki yil sonra Irak'ta olacagi belli bile olmayan ABD'den Irak'in gelecegine yonelik 'noter tasdikli' bir siyasi niyet belgesi almaya calismasi anlamsiz. Karsilikli iletisim, sagirlar diyalogu olmaktan cikmali.
Hallolmasi zor gorunen asil konu ise, Kurt partilerin (ve dolayisiyla Bagdat'taki hukumet konseyinin) itirazi. Barzani, Turk isadamlarinin Habur sinirindan para getirmesini onlemek gibi provokasyonlara devam ediyor. (Habur'da Amerikan askeri yok. Benim duydugum bu yeni kararin KDP cikisli oldugu yolunda.) Washington'daki egilim, konseye "Sus otur" demenin daha kotu olacagi, bir sekilde Iraklilar'in ikna edilmesi gerektigi yonunde. Ama nasil? Turk askerinin Irak'a gidebilmesi icin, Kurt muhalefetini asacak yaratici bir formul gerekiyor. Parlak bir fikri olan var mi?
Haberleri gazete sayfasi goruntusunde okumak icin
SABAH e-Medya"ya
tiklayin
|
|
|
|
