|
 |
|
SAVAS AY
Apartmanda cocuk mu yetisir?..
Biz "altida haftayim on ikide biter" mahalle maclarinin kusagiyiz. Yani neydi? Takimlardan biri 6. golu atinca ancak o zaman "devre"olur, tas ustune bir tas daha konarak yapilan kalelere 12 gol girdiginde mac biterdi. Istop, yakartop, kukali saklambac, celik comak, Alman-Rus, elim ustunde, birdirbir, uzun esek, carpma top, korebe, kurtarmaca ve dahi bin bir cesit sokak oyununun kusagiyiz biz. Lâkin simdi oyle mi ya? Apartman dairelerinde, site sikisikliklarinda yasayip, buyuyen (!) cocuklarin hayati ne sonuk, ne porsuk, ne mat di mi?..
Oynamaya cikalim
Bir arkadas yazmis, mail atmisti gecen gun. Demisti ki Su yaziyi okudum ve sakladim. Ne olur sen de sutununa al ve paylas insanlarimizla. Hele de anne babalar okuyup, kiymasinlar evlatlarina. Onlari 'sokaga salsinlar ara ara' diyor ve tirnak icinde su yaziyi gonderiyordu. "Cok degil on, bilemediniz yirmi yil oncesine kadar sehirde yasayan cocuklar icin hayat bugunku kadar tatsiz degildi; o zamanlar mahallelerde yasiyorduk cunku. Hafta icleri okuldan gelir gelmez, ayakkabilari bile cikarmadan, onluk ve cantadan kurtulunarak mahallede 'oynamaya' cikilir, hava kararmaya yakin annelerimizin pencereye cikip 'haydi, cocugum baban geldi, yemek yiyecegiz' demesine kadar da disarida kalinirdi.
Misketler ve gazoz kapagi
Her mahallede mutlaka en az bir tane olan bos arsalarda tastan kaleler kurulup, futbol maci yapilirdi. Bu arsada komsu mahallenin futbol takimi da agirlanir ya da o mahallenin bos arsasina deplasmana gidilir, akabinde mahalle kavgasi yapilip donulurdu. Ayni arsada toza camura bata bata misket ve gazoz kapagi oynanirdi. O zamanlar meyve bahceleri vardi; bahce sahibinden hicbir zaman izin alinmasa da, meyve dalindan koparilarak yenirdi. Bisiklete binilirdi, bisikletten dusulurdu. Hafta sonlari mahalleden birazcik uzaklasilip, yakinlardaki yesil alanlardan birine gidilirdi; piknik, ucurtma, bisiklet, ip atlama, uzun esek...
Apartman aralari
Cok uzatmayalim, bunlar hepimizin bildigi, kenarindan kosesinden de olsa hepimizin yasadigi ve bize zamane cocuklarinin ne kadar sanssiz oldugunu dusundurten seyler. Bos arsalarda simdi bicimsiz binalar yukseliyor. Yakinlardaki yesil alanlara siteler konduruldu. Meyve bahceleri tarihe karisti; birakin dalindan kopararak yemeyi, hormonsuz meyve bile bulunmuyor artik. Mahallede oynamaya cikan cocuklar da odalarina ya da apartman aralarina sikisip kaldilar. Simdi okuldan gelince cocuklarin ilk isi televizyonun ya da bilgisayarin dugmesine basmak oluyor. Zamane cocuklari hem cok izole, hem de gereginden fazla steril hayatlar suruyorlar maalesef.
Kelebek pesinde
Bir dusunsenize simdiki cocuklarin kac tanesi, citalardan ucurtma yapmayi biliyordur? Ya da kac tanesi hayatinda bir defa olsun ucurtma ucurmustur? Kac tanesi kollari bacaklari kirden simsiyah olana kadar sokakta oynamistir? Kac tanesi dusup bacagini kanattiktan sonra aglayarak eve donmustur? Kac tanesi yagmurdan sonra taslarin altindaki solucanlarla oynamistir? Kac tanesi kelebek kovalamistir?
Dogaya cikarin...
Hareket etmek, kosup oynamak, yaramazlik yapmak cocugun dogasinda vardir. Cocuk, ogrenmek ve kesfetmek ister. Onu odasindan ve apartman aralarindan kurtarin, hic olmazsa hafta sonlari biraz nefes almasini saglayin. Onu dogaya cikarin. Birakin cocugunuz diledigince kossun, oynasin, kesfetsin; doganin bir parcasi oldugunu yasayarak ogrensin. Agaclara tirmansin, kozalak toplasin, ayaklarini suya soksun, kelebekleri kovalasin. Birlikte cali cirpi toplayin, ates yakin, bir seyler pisirin. Ona atesin nasil yakildigini ogretin, nasil dugum atacagini ya da bir baligin nasil temizlendigini gosterin. En azindan haftanin bir gunu, neden olmasin?"
Haberleri gazete sayfasi goruntusunde okumak icin
SABAH e-Medya"ya
tiklayin
|
|
|
|
