|
 |
|
OMER LUTFI METE
Asgari ve askeri care
Erdogan-sever dostlarimiz Irak'a asker gonderme konusuyla ilgili elestirilerimi "acimasiz" buluyorlar. Oysa, hukumetin kendine acimasizligi daha kesin.
Konuyu ABD ile o kadar kotu muzakere ettiler ki, asker gondermemeyi de hem kendileri icin, hem ulke icin buyuk bir bela haline getirdiler.
Bu yargi, dolayli yoldan "oldu olacak, bari asker gonderelim" demek degil.
Ustelik tahminim o ki, asker gonderme karari alinmayacak veya alinamayacak.
O zaman ne olacak?
ABD sahinliginin nasil kustah bir bela oldugu ortada.
Bu oyle azgin bir guc ki, dunyada gercekten huzur istedigine dair bir kanit bulsaniz, aksine on tanesi karsiniza cikar. Kaldi ki, bozgunculugun kaniti olarak ABD'nin reddettigi cevreci sinirlamalar yeter. Kuresel patronlarin cikari adina, gezegenimizin iklimini hice sayabilen bir irade, serden cok hayra yakin sayilamaz.
Hal boyle iken, bu gucun dayattigi berbat sartlarla Irak'a Turk askeri gondermeye sicak bakmanin "derin gerekce"si ne olabilir?
Bunun cevabina bakmadan once acmazimizin derinligini gormek zorundayiz
Geldigimiz noktada Irak'a asker gondermek kuduz bir kopekle karga avina cikmak, gondermemek de "muttefik"i avluya almak gibi.
Oyun icinde oyun
Bu saatten sonra ucuncu yol bulmak cok zor. ABD sahinligini duraksatacak sartlar kosma firsati, muzakerenin basinda kaybedilmistir. Onlara adeta "Tamam; Kerkuk, Turkmen, Kuzey Irak ustune eski kirmizi cizgilerimizi tukurugumuzle yaliyoruz" denmistir. Onun icin de simdi her turlu mesru stratejik Turkiye talebi, sahinlikce oyalama sayilacaktir.
MGK'da, ekim toplantisinin eylule alinmasi, asker gonderme karari alinamayacagi yolundaki tahminim adina bir isaret mermisi!
Ayrica bu sonucun kuresel cete tarafindan iyi kotarilmis bir oyun olma ihtimalini de goz ardi edemiyorum
Onlarin yerinde olsam; Turkiye'yi "umut verip bosa cikaran ulke" durumuna getirmeyi tasarlardim. Boylece, Iran basta olmak uzere, bolgeyle ilgili butun planlarim icin Ankara'nin elini felc ederdim.
Irak'a birlik gondermeye sicak bakan asker ve sivil sorumlularin bu degerlendirmeler icin "bekara kari bosamak kolay" dedigini de duyar gibiyim.
Savunma sanayii ve teknolojisi bakimindan ABD'ye -es degil- odalik haline getirilmis bir cografyanin sorumlulugunu tasidiklari icin kendilerini "mazur" hissetmelerini anliyorum. "Derin gerekce" sorusuna bulabildigim cevap da bu.
Oyuna karsi korkak koyun
Ne var ki; Turkiye'nin -gizli veya acik- kapsamli bir ambargo santaji ile dahi rehin alinabilecek ulke olduguna inanmiyorum. Caresiz, kendini oyle hissedendir.
Halk sagduyusuyla, ABD sahinliginin Turkiye'ye soguk savas actigini, sicak savasi da ciddi sekilde hesaba kattigini algiliyor.
Ust duzey devlet gorevi yuruten kisilerin, -oraya asla layik olmayanlari da dahil- bu belayi kavramadigi dusunulemez. Sorun, muzakereye bu kavrayisin geregiyle oturamamak
ABD sahinligi, bizim kendilerini dogru teshis ettigimizi biliyor. Biz de onlarin bildigini biliyoruz, ama oynadiklari oyunu anlamamis gibi davraniyoruz! Kah yaranici, kah numaraci goruntuler vererek rehinligimizin sartlarini iyilestirmeye calisirken, sadece milli utanc ve aci uretiyoruz.
Bu, Talabani ve Barzani kadar bile "devlet edememek" demektir.
Yeniden devlet olmak icin once, "Milli Guvensizlik Kadrolari"na, ozguveni ve birbirlerine guvenmeyi ogretmek sart.
Haberleri gazete sayfasi goruntusunde okumak icin
SABAH e-Medya"ya
tiklayin
|
|
|
|
