|
 |
|
Arz fazlasi findikta degil festivalde
Bolge halki arayis icinde. Bu arada sorunlarindan bir nebze olsun uzak durmak icin adeta kendisini festivale vurmus...
Dunku yazinin kisa ozetiyle baslayalim. Gecimini findiktan elde eden yuzbinlerce insan yasam mucadelesi veriyor. Isin trajik tarafi, ne yapabilecekleri konusunda bir fikirleri yok. Yillarca devlet destekli alimlar sayesinde urettiklerinin gercek degerini bilmeden yasayan bolge insaninin kafasi karisik.
Bir tek Unye-Ordu arasinda, gunes sistemimizin en iyi cayini yapan Uzun Sacli urettiginin ne kadar degerli oldugunun farkinda. Suyunu daglardan getirdigi cay muhtesem. Belki de onun yaklasimi bolge insanina iyi bir ornek olur.
"Yol uzerindeki yuzlerce caycidan daha iyi cay yapiyorum, emek veriyorum, iyi hizmet veriyorum. Eger degerini biliyorsan icersin. Bilmiyorsan bir sonraki cayciya gidersin."
BILGISAYAR OYUNU GIBI
Ordu'da ilk duragimiz bir findik isleme fabrikasi. Yetkililer tesisi gezdiriyor. Ben de babamin fabrikasina teftise gelmis kolej bebesi havasinda takiliyorum.
Piril piril. Al bir L kanepe, koy orta sehpayi, oturma odasi yap.
Kabuklar kiriliyor, ayiklaniyor, paketleniyor, etiketleniyor.
Onunuzden findiklar geciyor ve curuk carik olanlari topluyorsunuz. Bilgisayar oyunu gibi!
Bu arada findiklara dadanmaktan kendinizi alamiyorsunuz. Iki tane ayiklayip uc tane yeme durumu isletmeyi zor duruma sokacagindan o bolumden ayrilip paketlemeye geciyorum. Orada da durum farkli degil. Ambalajlarin agzi vakumlama makinesine girinceye kadar acik. Onun icin rahatlikla findik tirtiklayabiliyorum. Sermayeyi yedigimden geziyi kisa kesiyorlar.
Fabrikadan ciktigimda herhalde uc kilo islenmis findik yemisimdir. Enerji fazlasi yuzunden Ordu'dan Trabzon'a kosasi geliyor insanin.
Onun yerine Ordu'nun en yuksek noktasi olan Boztepe'ye cikiyorum. Inanilmaz bir manzara. Insanin ucasi geliyor. Wright Kardesler ucak yapma fikrine herhalde boyle bir manzara karsisinda kapilmislardir. Ucak yapacagima tavuk sis yiyorum.
Ordu'da gorustugum insanlar felaket haberleri veriyorlar. Aslina bakarsaniz bu sadece bolge insaninin sorunu degil. Ulke bastan sona ayni degisim sancisiyla karsi karsiya. Istisnasiz tum sektorler ayni bocalamanin icerisinde. Cunku devlet artik yavas yavas elini etegini vatandasini beslemekten cekiyor. Artik arz talep dengeleri bir urunun, bir hizmetin degerini belirleyecek. Ve bu yillardir arz talep dinamiklerini tanimayan ulke insanini cok zorluyor. Anlamakta gucluk cekiyorlar. Findigin degeri, ureticisini belirli bir seviyede gecindirecek bedelde olmayabilir artik.
SAHIL BOYU SENLIK
Ayni gercek diger tarim urunleri, kamu isci ve memurlari icin de gecerli. Ozel sektor de ayni sancilari yasiyor. Kimse ne yapacagini bilemiyor. Findik ek, su gubreyi kullan, suraya sat, parani gel su tarihte, suradan al!
Karadeniz sahil yolu boyunca her yerlesim noktasinda bir festivalin, bir senligin duzenleniyor olmasi dikkat cekiciydi. Unye'de Turizm Festivali, Ordu'da Klasik Araba Senlikleri, Vakfikebir'de Ekmek Festivali, Akcaabat'ta Folklor Senlikleri...
Bolge halki bir arayis icerisinde. Bu arada sorunlardan bir nebze olsun uzak durmak icin kendini festivallere vermis. Alternatif planlarin bu insanlar tarafindan uretilmesini beklemek buyuk bir haksizlik olur. Is yine geldi catti devletin bu konuda da yardimci olmasina...
Mansur FORUTAN
Haberleri gazete sayfasi goruntusunde okumak icin
SABAH e-Medya"ya
tiklayin
|
|
|
|
