Beşiktaş orta halli oynarken bile oyun disiplininden kopmuyor. Oynamaya başladığı zaman ise tutulması zor bir takım oluyor. Trabzonspor gibi bir takımı sahasında bozguna uğratmak herkesin başaracağı bir olay değil. Beşiktaş bunu önce aklıyla, sonra disipliniyle, sonra fiziği ve sonlara doğru artan müthiş futbolu ile başardı.

Yani Beşiktaş ligi nerede bıraktıysa, oradan devam ediyor. Verdiği mesaj şampiyonluk kokuyor. Sahadaki Beşiktaşlı futbolcular öylesine kollektif bir bütünlük içindeler ki, rakibi eli kolu bağlı, çaresiz bırakıyorlar.

Asper'e tam not
Gelelim büyük skorun mimarlarına... İlk kez Beşiktaş kalesinde oynayan Asper, bu sınavdan tam puanla çıktı. Üç mutlak golü inanılmaz refleksleriyle önlemeyi başardı, arkadaşlarına güven verdi. Artık kalede bir büyük kaleci daha var. Oyunun baş mimarı, daha doğrusu başrol oyuncusu yine Tümer'di. Gol perdesini açan muhteşem firikiğinin yanısıra sistemi, tempoyu ve oyunu tek başına bir Hollywood yönetmeni gibi yönetti.

Ronaldo Beşiktaş savunmasının geçilmez adamı...Öylesine teknik, öylesine toparlayıcı oynuyor ki Beşiktaş savunmasına onunla birlikte inanılmaz bir renk geldi.

Ali Eren Beşiktaş'ın her zamanki gibi cephede savaşan askeriydi. Sadece bunlar değil. Beşiktaş'ta kötü oynayan, sırıtan tek bir futbolcu yoktu. Ümit, Baya'nın bölgesini fazla riske girmeden mükemmele yakın doldurdu. Erman rizikolu futboluna rağmen kalpten oynadı.

Bu ikiliye dikkat
Ahmet Dursun-İlhan ikilisi Türkiye'nin şu anda gole en yakın ikilisi olduklarını bir kez daha kanıtladılar.

Futbol kalbini sahaya yansıtan takıma sempatik bakıyor. Beşiktaş kalbini bir an olsun oyundan çekmedi. Trabzonspor'da ise olmayan şey buydu. Böylesine silik kaldılar ki, sonunda kendi seyircilerini de çıldırttılar. Trabzonspor oyunun başlangıç bölümlerindeki birkaç parlayış dışında giderek kayboldu. Futbolda herşey olabilir. Büyük takımlar da günü geliyor bozguna uğrayabiliyorlar. Ancak sayısız şampiyonluklar yaşamış Trabzon seyircisinin herşeyi yıkıp dökmesinin hiçbir anlamı yok. Adeta harakiri yaptılar.