Yapılan hukuka aykırı

Süleyman Demirel, banka operasyonları sırasında suçu kesinleşmeyen işadamlarına yapılan muamelenin hukukla bağdaşmadığını belirterek, "İş dünyası tedirgin oldu" dedi
Dokuzuncu Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel, 'banka operasyonları'nı ve operasyon sırasında yaşanan gözaltıları eleştirerek, suçu kesinleşmeyen işadamlarına yapılanların hukukla bağdaşmadığını belirtti. CNN Türk'teki Cafe Siyaset programına katılan Demirel, şu noktalara değindi:

* İnsanların suçunun kesinleşmediği halde, polisin kelepçe vurarak, gecenin geç saatinde emniyete götürmesi, iş dünyamızı tedirgin etmiştir. Suçu kesinleşmeyen insanlara yapılan bu muamele hukukla bağdaşmamaktadır. Tabii onlar başka türlü de yapılabilirdi. O duruma düşmüş bankalarla oturulup konuşulabilirdi. Daha evvelden onlara ihtarların yapılması lazımdı. Ama, insanların koluna kelepçe vurulup hapishanele götürülmesi muteber insanların ite kaka muameleye tabi tutulması Türkiye'deki iş hayatı üzerinde fevkalade kötü tesirler yaratmıştır. Hiç kimseye, "Suçu varsa takip görmesin" demiyoruz. Yalnız, suç neye göre teşekkül edecek? Hukukun suç saydığı şeyler suç sayılacak. Eğer medya bir şeyi suç sayıyorsa ve o suç olmadığı halde suç olmaya devam ediyorsa, o linç olur. Neticede Türkiye'de müteşebbis ürkütüldü. Ve, bu sebeple de 25 bin fabrikadan 15 bini kapandı. 2 milyon 900 bin küçük işyerinin 400 bini kapanmıştır. 1 milyon 200 bin insan işsiz kaldı. Esas kriz budur.

KRİZ, GÜVENSİZLİKTEN ÇIKTI
* Kriz güvensizlikten çıktı. Halkın bankalara hücumundan çıktı. Kriz evvela ekonomik değildir. Eğer bankalara hücum durdurulabilseydi... Güvensizlik kime? Halk, birbirine olan güvenini kaybetti, ticaret alemi birbirine olan güvenini kaybetti, siyasetçiye ve Türkiye'yi yönetenlerin tümüne güvenini kaybetti. Kriz ondan çıktı. Şimdi ekonomi düzelsin diye dua ediyoruz. Bir şekilde düzelecek, ama neyle? Düzelecekse, düzelsin artık.

* Krizde hükümetin izlediği yanlış politikaların etkisi büyük. Türkiye'deki yaşananlar 1992'de yapılan borçlanma değil. Neden o zaman düşmedik de şimdi düştük? Kimse sorunun adını koymak istemiyor.