Hayatta kimseye güvenim kalmadı

İbrahim Tatlıses'ten İbrahim Kutluay'a uzanan aşk yelpazesinde hep terk edilen kadın oldu Demet Akalın. Ama ruhundaki merhamet hiç eksilmedi: İbo'ya çok beddua ettim, baktım eli kırıldı. Sonra da ahım tuttu diye gözyaşı döktüm...
Gönül ilişkileri iyi zamanlarında insana hayatı sevdirir. Ya istemediğiniz bir anda ve istemediğiniz biçimde biten ilişkiler. Hayata küser insan ve varlığının en vazgeçilmez duygusu olan 'güveni' yitirir. Hem kendine, hem de hayata karşı güveni... Demet Akalın'la konuşmaya başladığımızda bize yansıyan en belirgin duygu işte buydu. Genç ve çok güzel bir kadın vardı karşımızda. Ama aynı zamanda kırgın ve 'Artık hayatta kimseye güvenim kalmadı" diyecek kadar mutsuz bir kadın.

"ÜMİT SAÇMALADI"
Yıllardır 'bu iş nikah masasında biter' denilen bir aşkı bitirmiş, sevdiği adam (12 dev adamın en iyi şut atanı) ayrılığın hemen ardından adaşıyla (Demet Şener) soluğu Atina'da almıştı. Geçen zamanda içinde yeni bir ilişkiye yelken açtı Demet Akalın. Ragıp Dönmez adlı bir erkekti gönlünü çalan ve evliydi... Bu kez de, 'evli bir erkekle' beraber olduğu için kendi ailesinden eleştiriler aldı ve "Geçmişten birşeyler buldum" dediği ilişkisini bitirmek zorunda kaldı. Yeniden yalnızlığa ve işine dönen Demet Akalın, bir gece bir kulüpte karşılaştığı ve yalnızca oturup biraz sohbet ettiği GS'den Milan'a transfer olan Ümit Davala'nın, "Beraber olduk ama aramızda duygusal bir şey yok" demesiyle yeniden sarsıldı. "Biz sadece biraz lafladık. Onun beraber olduğu Ayşe Hatun Önal çok yakın arkadışımdır. Hiç böyle birşey olur mu?..." diye soruyor ve ekliyor Demet Akalın "Hayatta kimseye güvenim kalmadı."

KEŞKE 2001 YILINI HİÇ YAŞAMASAYDIM
2001 yılını hiç yaşamamış olmak isterdim; iğrenç bir yıldı. Şimdi sadece kendimi işime verdim, çalışıyorum. Dört sene boyunca hiç çalışmadım. 10 iş geldiyse, bir tanesini kabul ediyordum. Herşeyi geri plana atmıştım. Şimdi hafta sonları program yapıyorum, birkaç haftadır dağa gidiyorum eğleniyorum.

Hayatıma girecek insanda aradığım ilk özellik evli olmaması. Hani hep "Beni taşıyabilmeli" denir ya, böyle bir şey de gerçekten var. Bir de beni gerçekten anlaması lazım, çünkü ben çok zorumdur. Bana kafa yorması lazım yani. Biraz senaristim, bir dakika ortadan kaybolsun anormal yazarım, yerim adamı ben yerim.

İbrahim için 'bir daha asla' gibi büyük laflar etmek istemiyorum. Çünkü ben hayatta herşeyin olabiliceğini gördüm. Bir ay sonra evleniyordum güya İbo'yla, çoluk çocuk isterim-istemem falan diye planlar yapıyordum ama şu anda yalnızım.

Dört sene boyunca ben kaçtım, İbo kovaladı. Sonra artık ben "Bu böyle olmayacak" dedim. Bittiğinde çok üzüldüm, çok kötü günler geçirdim. İki ay sonunda herşey durağan giderken, bir patladı, hastanelik oldum. 20 gün boyunca ilaç tedavisi gördüm. Ciddi ciddi depresyon geçirmişim, farkında değilim. Hep, "Bana bir şey olmaz" diyordum. Herkes, "Ya, sana nasıl koymaz, bize koydu" diyordu...

Vecihe ASLAN