Kriz, önce bankaları vurur. Bütün dünya bilir ki bankacılık sistemi hastalanan bir ekonomi durur. Çare gecikirse batar..

Türkiye'yi batmaktan 11 Eylül kurtardı.

Bu ülkenin batması halinde Usame bin Ladin'in hayal ettiği dinler savaşının şartları daha kolay oluşacaktı. Amerika bunu gördü ve IMF kesenin ağzını açtı.

Şartlanmış kafalar hariç artık herkes biliyor:

Ekonomiye ilk darbeyi Temizel'in "nereden buldun" takıntısının yarattığı panik vurdu.

Milyarlarca dolar yurt dışına kaçtı.

Temizel, ikinci büyük günahı sistemi güçlendirsin diye getirildiği BDDK'nın başında işledi ve eli sopalı bir Saddam kesildi.

Bankaları peş peşe fona devralarak, sahiplerine kelepçe taktırıp DGM'lere, oradan da cezaevine göndererek kendine parlak bir siyasi gelecek inşa etmek istedi.

Hesabı tutarsa ekonomiyi ve adaleti tahrip pahasına tahrik edilen halkın nefretini tatmin edecek ve kahraman olacaktı.

Yarattığı yıkım o kadar korkunç oldu ki bırakıp kaçmak zorunda kaldı.

Temizel'in yıkımı..
O günlerde gerçekten suç işlemiş, çaycıya, kapıcıya kurdurulmuş hayali şirketler eliyle soyulmuş, off-shore mudileri dolandırılmış bankalara el konulsa ve bugün düşünüldüğü gibi mali yapıları kriz nedeniyle zayıflamış bankalara sermaye desteği yapılmış olsaydı Türkiye bu felâketlere sürüklenmeyecekti.

Bugün "Reel sektöre destek verilmiyor. Bu kafayla üretim artmaz, işsizlere iş bulunmaz" diye bağırıyor herkes.

Doğru ama desteği kim verecek; bankalar..

Kriz yüzünden sermayesini yitirmiş bankalar, Temizel terörü ortalığı kasıp kavururken esnafa, sanayiciye kredi mi verir?

Vermez, tam tersine daha önce verdiği kredileri geri almaya çalışır. Bu oldu..

Ve sonunda hırsızla mağduru karıştıran Temizel terörünü durdurmanın mecburiyeti önce piyasalar, sonra hükümet ve IMF tarafından görüldü.

BDDK'nın şimdiki başkanı Akçakoca "Bankasındaki bütün mevduatı şirketlerine aktaran grupla ilgili rapordan haberimiz var" diyor..

Adalet temizler..
Peki, satışına iki gün kala el konulan Etibank'ın, devlete borç vermekten başka kusuru olmayan Demirbank'ın günahı neydi?

Dinç Bilgin BDDK ile anlaştığı, "kamu zararı dengelenmiştir" dendiği halde on aydır tutuklu.. Onun uğradığı maddi ve manevi kayıplar, medya grubunda çalışan binlerce insanın çektiği acılar ne olacak?

Sedat Ergin Başbakan Ecevit'e soruyor:

- Geçmişte sahipleri bankalarını kaybederken şimdi benzer durumdaki bankalara devlet yardımda bulununca bir eşitsizlik, adaletten uzaklaşan bir uygulama olmuyor mu?

Başbakan'ın cevabı: Bizde de aynı duraksama var. Fakat bu önlem alınmazsa doğabilecek sonuçların kamuya, topluma maliyetinin çok daha ağır olacağını düşünüyorum.

- Peki geçmişte bankalarını kaybedenler ne olacak?

- Artık bazı şeyler olup bitti!

Bu bir itiraftır.

Haksızlığı kabul etmek erdemdir.

Ama devlet "oldu bir kere" demez.

Devletin temeli adalet ise eğer...

Dinç Bilgin'in özgürlüğünden yoksun geçirdiği her gün devlet aleyhine suç işleniyor demektir.