Siyasi görüşüm şizofrenidir!

Sibel Torunoğlu. Şizofren bir yazar.'Tımarhare Günlüğüm' de dünyasını anlatıyor: "İnsanları faşist-komünist değil, şizofren olan ve olmayan diye ayırırım"
Sibel Torunoğlu bir şizofren. Başarılı bir eğitim hayatı ve 'üstün zekalı' olmasının dışında aynı zamanda da bir yazar. Gendaş Yayınları'ndan çıkan ilk kitabı "Geri Gelen Aynalar"dan sonra, 'tımarhane' de geçen günlerini de kitaplaştırdı. Stüdyo İmge Yayınları'ndan çıkan 'Tımarhane Günlüğüm'de hastanedeki günlerini, hayallerini, zaman zaman yaşadığı 'şizofren fırtınaları' tüm çıplaklığıyla paylaşıyor. Torunoğlu kim olduğu sorusunu "İlaç kullanmazsa, psikiyatrik tedavi görmezse içinde olduğu makineyi terk edecek birisi. Bu 'şizofren' demek mi bilmiyorum" diye yanıtlıyor.

'OKUYAN KIZ KOCA BULAMAZ'
Daha 5 yaşındayken kayıtlara 'üstün zekalı' olarak geçen Torunoğlu, yaşı küçük olduğu için devlet okuluna alınmayınca özel bir kolejde eğitim hayatına başlamış. Ancak daha ilk gün okul müdürüne "Ben okumak istemiyorum. Evlenmek istiyorum. Çünkü okuyan kızlar koca bulamıyor" diyerek diğerlerinden farklı bir çocuk olduğunu belli etmiş. Robert Kolej, derken İstanbul Üniversitesi İngiliz Dili ve Edebiyatı'nı da başarıyla bitirmiş. Şimdi pişman. "Acaba okumasaydım daha mı iyi olurdu?' diyorum. Aldığım eğitim şizofren tarafımı tetikledi" diyor.

'ŞİZOFREN ZEKİDİR, MERTTİR'
Torunoğlu'nun hastalığına bakış açısı da ilginç: "Benim siyasi görüşüm şizofrenidir. Benim için insanlar komünist, faşist diye ayrılmaz. Şizofren olanlar ve olmayanlar olarak ayrılırlar. Şizofren cesur kişidir, merttir, faydacılıktan, çıkardan uzaktır; şairdir, ressamdır, oturduğu yerde ışık ve gölgenin duruşuna dikkat eder. Canlı olanla olmayan arasındaki bağdır. Bence zeka, şizofrenin ta kendisidir. Bir kedinin ağzında çırpınan ama hâlâ bir umut taşıyan çaresiz bir fare gibidir." Torunoğlu yaşamı bir 'çıkar', bir 'kapitalizm' olarak görüyor: "Çünkü yaşamak yatırım yapmaktır. Hayatı yaşarken zalim olmaya mecburuz. İşin içine 'insanlık' duyguları girdiği zaman şizofreni başlıyor işte..." Kitabında zaman zaman ailesine ve doktorlara isyan eden Torunoğlu, onların hayatındaki rolünü de yadsımıyor: "Hastaneye ne zaman yatacağıma ailem karar veriyor. Direnirim diye hastaneye götürmek için polisle geliyorlar. Beni çok iyi tanıyorlar ve ne yapılması gerektiğini çok iyi biliyorlar."

Güzel kızların piyasa değeri var, ya benim
Sİbel Torunoğlu "Tımarhane Günlüğüm" adlı kitabında sık sık parasız kalışından ve 'güzelliğini' yitirdiğinden bahsediyor. Aşk hakkında da şunları söylüyor: "Hoşlandığım birisi var hayatımda. Geçenlerde bir kere camdan bakarken 'Ne güzel kız' dediğini duydum. Tepki gösterdiğimde 'Sibel, seninle aşkı yaşarım, mutlu olurum ama onunla evlenirim' dedi. Aşkı kazanan her zaman ben oldum ama işin içine 'çıkar' girdi mi, yaşadığımız aşk da gerçekleşemiyor. O güzel kıza piyasa değeri olan bir şey veriliyor, bana ise karşılığı olmayan bir şey. Şizofren olduğum halde bu gibi durumlarda mağdur olduğumu hissediyorum. Elmas yüzükle altın yüzük farkını görebiliyorum yani. Çocukluğumdan beri evlenmek istiyordum ve bu isteğim hiç bitmedi."

Çaycılık yapmaya razıyım, iş istiyorum
Toplumun kendisini bu denli dışlamasına çok üzülen Torunoğlu, 40 yaşında olmasına rağmen hayata bir yerlerden tutunmak istiyor. Ailesinin maddi yardımıyla ayakta kalamaya çalışıyor. Babasının vefatından sonra kendisine kalan Pangaltı'ndaki evinde yaşam mücadelesi veriyor. "28 yaşımda üniversiteyi bitirdim. O günden beri işsizim. 'Sizi ararız' diyorlar ve aramıyorlar. Bir işim olsaydı, bir büroda çay pişirmeye bile razıyım. Toplumdan da bir şans istiyorum."

Özlem YURTÇU