Sevgi, insanların yaratılıştan getirdiği özelliklerden birisidir. Yöneldiği obje kişiden kişiye farklılık gösterse de, bütün insanlarda bu duygu mevcuttur. Hayvanlar bile yavrularına bu duygudan dolayı şefkatle davranır, tehlikelerden korumaya çalışır. Sevgi, İslam'ın özü, varoluşun sebebidir. Kainattaki her şey sevgiden doğmuş, sevgiyle varolmuştur. Bu anlayış ise, dinin merkezine insan sevgisini koymaktadır. Yunus Emre'nin veciz ifadesiyle; "yaratılanı yaratandan dolayı sevmek" bu duyguyu en güzel şekilde dile getirmektedir.

İslâm'ın sevgisi sadece insanlarla sınırlı değildir. Hayvanları, bitkileri hatta canlı olan her şeyi sevmek, İslâm'ın getirdiği prensiplerdendir. Bu sebeple İslâm'da bir karıncayı incitmek dahi insan” ve İslam” olmayan bir davranış olarak kabul edilmiştir. Sevginin insanın dışında yöneleceği en önemli varlık, bir annenin çocuğuna olan şefkatinden kullarına daha yakın ve şefkatli olan Yüce Allah'ın, canlı varlıklar arasında insanlara en yakın olarak yarattığı hayvanlardır. İnsan türünün hayatını kolaylaştırmaya yönelik katkılarının ötesine geçerek, hayvanlara sırf Allah'ın yarattığı varlıklar nazarıyla bakmalıyız. Çocuklara hayvan sevgisinin aşılanması çok önemlidir. Hayvan sevgisinden mahrum büyüyen bazı çocuklarda bir takım davranış bozukluklarının gözlemlendiği uzmanlarca ifade edilmektedir. Hayvanları sevmeyenlerin insanları sevmesi zordur.

Yüce dinimiz, hayvan sevgisini bir insanın ulaşabileceği en büyük mutluluk olan cennete girmenin bir vasıtası olarak görmektedir. Hz. Peygamberimiz evinde kedisini hapseden ve açlıktan ölmesine vesile olan kişiyi cehennemlik; çölde susuzluktan kıvranın bir köpeği papucuyla sulayan kimseyi de cennetlik olarak takdim etmiştir (Bkz. Buhari., Enbiya, 54, Müslim, Selam, 41). Yine Peygamberimiz hayvanların insanlar üzerinde hakları bulunduğunu ve hayvanlara iyi muamele yapılmasının gerektiğini dikkatlerimize sunmuştur. Bu ilkelerin insanların insan yerine konulmadığı dönemlerde insanlığın dikkatine sunulmuş olması, gerçekten manidar olup, İslam'ın ilahi boyutunu işaretlemektedir. Esasen Cenab-ı Hakk'a itaat, yaratıklara (insanlara ve diğer mahlukata) iyi muamele, dinin temel ilke olarak vaz'ettiği bir kaidedir. Dini bir vecibe olan kurban işlemi gerçekleştirilirken de hayvanlara karşı merhametli olunmalıdır. Rahmet dini İslam'ın emri budur. Hz. Peygamberimiz "hayvanları boğazlamak durumunda kaldığınızda, bunu güzel yapınız. Eziyet vermemek için bıçağı bileyin, hayvanın kolay ölmesini sağlayın" buyurmuştur. (Müslim, Sayd, II). Bu itibarla hayvanlar kesilirken mümkünse uyuşturulmalı, kesim işlemi süratli ve eziyetsiz bir şekilde icra edilmelidir.

Kurbanla ilgili 21 Kasım 2001 tarihinde çıkarılan Bakanlar Kurulu Kararı'yla, vatandaşların kurban ibadetini en sıhhi ve en rahat bir şekilde yerine getirmeleri için gerekli ortamın hazırlanması ve hayvan sevgisinin gönüllerde zayıflamasına vesile olarak çirkin görüntülerin ortadan kaldırılması amaçlanmıştır.

Bu çerçevede Başkanlığımızca kurban kesmek isteyen vatandaşlarımızın kurbanlarını dini hükümlere, sağlık şartlarına ve çevre temizlik kurallarına uygun olarak kesmelerine veya vekalet yoluyla kestirmelerine yardımcı olmak gibi önemli görevler tevdi edilmiştir. Bu görevi teşkilatımız oluşturulacak kurul ve komisyonlar vasıtasıyla yerine getirecektir. Çalışmalarımızın sonucunda; kurban satış ve kesim yerleri tespit edilecek, kesim işleminin dini ve sıhhi ölçelere göre ve eziyet verilmeden yürütülmesi sağlanacak, uygun olmayan yerlerde kurban kesimi engellenecektir.

Hayvanların korunması için vakıflar kuran ecdadımızı da bizi de besleyen kültür damarı aynıdır. Ecdadımızın sergilediği davranışları sergilemenin sırası bizdedir. Medeniyetimizin sevgi ve merhamet medeniyeti olduğunu ispat etmeliyiz. Bunun da bir yolu hayvanlara iyi muamele etmekten geçer.