Orta yaşlı ve düzgün giyimli bir adam sessizce kafeye girerek köşedeki masaya oturur. Garsona sipariş vermek için beklerken yan masadaki gençlerin kendisine bakarak gülüştüklerini farkeder. Belli ki yakasına taktığı küçük pembe kurdele şeklindeki rozetine gülmektedirler. Bu alaylı bakışları görmezden gelen adam, yan masadakilerin bu ısrarlı sırıtmalarına dayanamayarak elini lacivert ceketinin yakasındaki rozete götürerek,

"Bu mu?" diye bakışanlara sorar.

Yan masadakiler yüksek sesle gülerek, "Küçük güzel pembe kurdeleniz lacivert ceketinize pek de yakışmış!" diyerek sırıtmaya devam ederler.

Orta yaşlı adam bu sözü söyleyen delikanlıya dönerek, "Lütfen masama buyrun bunu tartışalım" der.

Biraz önce tüm sevimsizliğiyle sırıtan delikanlı sebebini anlamadığı bir utanma ve sıkıntı hissine kapılsa da gelip masaya oturur. Adam anlaşılır ve yumuşak bir sesle, "Bu rozet tüm dünyada, içinde olduğumuz ayda, kadınların arasında meme kanseri bilincini yaygınlaştırmayı ifade ediyor. Ben bu rozeti annemin adına takıyorum" der.

Bu açıklama karşısında başkalaşan delikanlı, "Çok üzüldüm, anneniz meme kanserinden mi öldü" diye sorar.

"Hayır" diye cevap verir orta yaşlı adam ve devam eder:

"Annem sağ. Küçük bir çocukken kendimi yalnız hissettiğim korkulu anlarımda her zaman başımı saklayabileceğim ve huzur bulacağım yumuşak bir yuvadır annemin memeleri. Annemin memesi ve sağlığı için dua ediyorum."

"Hımmm" diye kekeler delikanlı.

"Bu rozeti karım için takıyorum" diye devam eder orta yaşlı adam.

"Karınız da herhalde iyi" diye sorar dilekanlı.

"Evet, evet" der adam:

"Karımın memesi her ikimiz için aşk ve sevgi kaynağı olmuştur her zaman. 23 yıl önce sevgili kızımızı beslemiştir memesiyle. Karımın memesi ve sağlığı için tanrıya şükrediyorum."

- "Sanırım kızınızın sağlığı için de takıyorsunuz?"

- "Hayır... Kızımı bir ay önce meme kanseri nedeniyle kaybettik. Yaşının çok genç olduğunu düşünerek ihmal etmiş memesinde farkettiği kitleyi. Bu nedenle geç kaldık."

Genç delikanlı, yüzündeki utangaç ve üzüntülü bir ifadeyle, "Çok üzgünüm bayım. Özür dilerim" der...

Orta yaşlı adam "Kızımın anısına öğünerek takıyorum bu küçük pembe kurdeleyi. Bu sayede çevremdekileri de aydınlatabiliyorum. Şimdi evine git, karınla, kızınla, annenle konuş" deyip cebinden çıkardığı küçük pembe kurdele rozetini uzatırken, delikanlı öne eğilir ve "Yardım edebilir misiniz?" diye mahçup mahçup sorar.

Kararınızı verin!
Çaya, şekere, akaryakıta, içkiye, tüpgaza, sigaraya zam yaptınız,.. Hatta bu zamları otomatiğe bile bağladınız..

Tamam da, halk merak ediyor... Hizmete ne zaman başlayacaksınız? 2.5 yıl önce meydanlarda söz verdiğiniz icraatları ne zaman yapacaksınız?

Unuttuysanız hatırlatalım;

* Hazine'yi toplam 100 milyar dolarlık borç yükünden ne zaman ve nasıl kurtaracaksınız?

* Sosyal güvenlikteki kara deliği nasıl kapatacaksınız?

* KİT açıklarını hangi yöntemle sıfırlayacaksınız?

* Söz verdiğiniz özelleştirmeleri ne zaman tamamlayacaksınız?

* 10 milyona yaklaşan işsizlere ne zaman istihdam sağlayacaksınız?

* Zamlarla azdırdığınız enflasyon canavarını hangi silahla vuracaksınız?

* Asgari ücretten vergi kesintisini ne zaman kaldıracaksınız?

* İşçinin, memurun öfkesini hangi kaynaklarla azaltacaksınız?

Kısacası vatandaşı ne zaman kucaklayacaksınız?

Sıtmaya razı olmak!
Ekmek, aş kuyruğunda çile çeken milyonlar var... TV ekranlarından izliyoruz, her gördüğümüzde "Vah bu insanlara" diyoruz... Hatta onların çaresizliğini gördükçe halimize şükrediyoruz.. Yanlış anlamayın; atımız, yatımız, katımız olduğu için değil, o akşam karnımızı doyurduğumuz için... Sanki hepimize ölümü gösterdiler, sonra sıtmaya razı ettiler... Ankara'dan iş ve aş dışında birşeyler istemez olduk... Dikkat edin; artık dev barajlardan, hidroelektrik santrallarından, 4 şeritli otoyollardan kimse söz etmiyor... Hiç kimse fabrika kurdelesi kesmiyor...

Bedel
Dışişleri Bakanı İsmail Cem, Batı'dan aldığı borçla geçinen Türkiye'nin Kıbrıs konusunda nasıl bir bedel ödeyeceğini topluma açıklayabilir mi? Zira geçmişteki ambargoları, dışlanmaları unutmayan Türkiye yeni bir bedel ödemek istemiyor.

Hay ağzını öpeyim!
Bu maaşa bu iş yapılmaz ama bu gönül işidir... Onun için ağlamıyorum, dilenmiyorum da, sadece hakkımızı versinler diyorum...

(Öğretmen Abdulgaffar Işık)

Kırmızı kart
Hatırlı müşterilere güvenlik görevlisi karışamaz zihniyetine...

Fıkra

Dil bilgisi
Rize Lisesi'nde dil bilgisi dersindeyiz. Konu; fiil çekimleri ve zamanlar... Orta yaşlı olan bayan öğretmen Temel'e soruyor:

- "Evleneceğim" dersem, bu hangi zaman olur?

- Punun zamani geçmiştur öğretmenum!...

DOĞRU SÖZ
Ayıptan arınmış dost arayan dostsuz kalır...