Mâlikoğlu Utbân, yanında Sâlimoğullarından bir topluluk olduğu halde Peygamber'e yaklaştı.

- Ey Ayllah'ın Resulü! Bizim yanımızda kalmanı dileriz. Yanımızda sizi memnun edebilecek her türlü hazırlığımız mevcuttur.

Resulüllah onlara devesini işaret ederek:

- Onu kendi haline bırakın. O emrolunmuştur, nereye gideceğini bilir, dedi.

Deve tekrar yürümeye başladı. Topluluk da merakla yürüyordu. Herkes Peygamber'in kendi evinde kalmasını istiyordu. Hangi kabilenin yanına yaklaşılsa hemen devenin yularını tutarak Peygamber'i kendilerine dâvet ediyorlardı. Fakat Yüce Resul hiçbir dâveti kabul etmeyerek yine aynısını söylüyordu:

- Onu kendi haline bırakın. O emrolunmuştur.

Deve süratlenmeye başladı. Resulüllah üstünde, ensâr etrafında devenin haline bakarak nereye gideceğini izliyorlardı. Ensâr arasında devenin hangi zenginin evini seçeceği tartışması başlamıştı.

Nihayet deve, Neccâroğullarından Sehl ve Süheyl adında iki yetim çocuğun deve ahırına gelince oraya çöktü. Fakat Resulüllah üzerinden inmedi. Biraz sonra deve tekrar kalkarak yürümeye başladı. Birkaç adım attıktan sonra etrafına bakınarak tekrar aynı yerine döndü. İlk çöktüğü yerin etrafını bir tur attıktan sonra yanı başındaki küçük bir eve doğru giderek tam kapı önüne çöktü.

"Allahım. Resulünü görmeyi bana nasib et" diye dua etmişti Eyyõb el-Ensâr”'nin hanımı günlerce. Ve şimdi Resõlüllah'ın devesi ile evinin önünde olduğundan habersiz içerde oturuyordu.

Elinde birkaç parça eşya ile kapıdan giren kocası ona üstteki odayı hazırlamasını, Peygamber'in kendilerinde kalacağını söylüyordu. Ne olduğunu anlayamadan kadın hiçbir şey anlamamış gibi olduğu yerde donmuş gibi kaldı bir süre. Olacak şey miydi... Yanlış mı duyuyordu yoksa? Peygamber, O ulu kişi burda ha... Hem de kendi evlerinde kalacak...

Neden sonra kendisine gelerek telâşla yukarı koştu. Odayı düzenlemeye koyulmuş, bir taraftan da duasını geri çevirmediği için Allah'a (c.c.) şükürler ediyordu.

Resulüllah, devesinin ilk çöktüğü yerin sahiplerini çağırtarak orayı satın almak istedi. Yer sahibi iki kardeş arsayı bağışlamak istemelerine rağmen Hz. Muhammed (a.s.) razı olmadı. Ebu Bekir'den on dinar alarak arsayı satın aldı. Ensâra oraya mescid yapılmasını emretti.