Çıplak Vatandaş
Çıplak Vatandaş bir sinema filminin adı... Rejisörlüğünü Başar Sabuncu yapmıştı... "Çıplak Vatandaş" filminin oyuncuları ise... Şener Şen, Nilgün Akçaoğlu, Zihni Küçümen gibi sanatçılardı. (1985)
Filmin "kahramanı" İbrahim'di. (Şener Şen)
İbrahim, evli, dört çocukluydu.
Eşi, "beşinciye hamileydi."
"Yoksulluk, çaresizlik" İbrahim'i bunalıma sokmuştu.
Bir gün çıplak olarak sokağa çıkıp, koşmaya başladı.
"Çıplak Vatandaş" bir anda yoldan gelip, geçenlerin... Medyanın "ilgi odağı" oluvermişti.
"Uyanıklar" bu fırsatı (!) kaçırmadılar.
İbrahim'i "reklam filmlerinde falan" oynatıp, "yıldız" yaptılar.
Ama sonunda...
İbrahim kendisini "tımarhanede buluverdi."
Çıplak Vatandaş, "izleyenlerin, gözyaşlarını tutamadıkları bir filmdi."
***
Dün sabah, Ankara Ticaret Odası Başkanı Sinan Aygün'le buluşunca...
"Ucuz ekmek" satan büfelerin önünde kuyruğa girenleri...
"Ankara'nın ayazında" titreşen ceketsiz insanları görünce...
"Çıplak Vatandaş" filmini hatırladık.
Gözlerimiz yaşardı.
***
Sinan Aygün "Vilayet'e başvurmuş."
"Muhtaçların" listesini istemiş.
Bunları her gün "evlerinden aldırıyor."
"Ticaret Odası'na" getiriyor.
Ve onlara "yardım paketleri" armağan ediyor.
"İnsanlar birbirini ezmeden."
Sonra yine hepsini evlerine gönderiyor.
Dün sabah bir saat onbeş dakikada "1280 kişiye" gıda yardım paketleri dağıtıldı.
Bir yandan "bu manzarayı" izlerken...
Bir yandan da gözyaşları içinde, Sinan Aygün ile birbirimize sarıldık.
***
Dün "Belediye'ye" de baktık.
"Ne yapıyor" diye.
Büyükşehir Belediye Başkanı Melih Gökçek de "bir başka liste" çıkartmış.
Yine "hali, vakti yerinde olmayanların... Muhtaçların" listesini.
Her gün bunların "evlerine" görevliler tarafından "52'şer kiloluk gıda paketleri" dağıtılıyor.
Yine "insanların gururlarının incinmemesine özen gösteriliyor."
Şu ana kadar "onüç bin eve" yardım yollanmış.
Gökçek'e dedik ki:
- Çocuklara da bir şeyler yapsanız.
Zira...
Bu soğukta "Çıplak Vatandaş" gibi... Ceketsiz... Ayakkabısı patlak çocuklar yanımızda, önümüzde, peşimizde dolaşıp duruyorlar.
Gökçek "elimizden geldiğince yapmaya çalışıyoruz" dedi.
Çocuklara kaban... Ayakkabı... Top dağıtılmaya başlandı.
Alanların "gözlerinin içi gülüyor."
Ama "manzara" izleyenler için "yürek parçalayıcı... Göz yaşartıcı."
***
Derken, Sinan Aygün'ün "cep telefonu" çaldı.
Telefonun sesi "bir marş."
"Onuncu Yıl Marşı"
Sonra "bizim telefon" çalmaya başladı.
Bizim telefonun sesi de "bir marş."
Aygün dedi ki:
- Ben bu marşı bir yerden hatırlıyorum ama... Çıkaramıyorum... Ne marşıydı?
Söyledik:
- Güftesi, Sayın Bülent Ecevit'e ait olan... "Ak Güvercin" marşı.
Gözünaydın Türkiye,
Akgüvercin geliyor,
Güçlendikçe DSP,
Halkın yüzü gülüyor.
***
Sinan Aygün'le başladık "yüksek sesle" Akgüvercin Marşı'nı söylemeye.
Birden farkettik ki herkes "şaşkınlıkla" bize bakıyor.
Sahi... Yoksa...
Bize de "Çıplak Vatandaş filmindeki İbrahim gibi" bir şeyler mi oluyor?
|
