Fenerbahçe maça çok iyi başladı. Oyunu kısa zamanda G.Antep yarı sahasına taşıdı. F.Bahçe'nin oyunu düzenleyen ve tek lider oyuncusu Abdullah, aldığı her topu en olumlu şekilde kullanarak arkadaşlarını atağa kaldırıyordu. Attığı olumlu toplarla, Andersson, Oktay ve Ali Akdeniz'i sık sık G.Antep kalecisi ile karşı karşıya getirdi. Andersson'a bir şey hatırlatmak istiyorum; bir forvet oyuncusu olarak topu bekleyecek olursan, zaten defanstakilerle aynı şeyi yapıyor olursun. Andersson'un devamlı top beklemesi, hızlı oynamak isteyen F.Bahçe'yi frenliyordu.

Oktay'ın golü gelince F.Bahçe'de bir rahatlama oldu. Bu arada da Abdullah'ın temposunun düştüğünü gördük. İki takımın karşılaştırmasını yaptığımız zaman şunları gördük:

1. F.Bahçeli futbolcular çok mücadele etti, oyunu G.Antep'ten daha çok kontrollarında tuttu.

2. F.Bahçe oyunu rakibi G.Antep'e oranla çok süratli oynadı. G.Antep ise F.Bahçe'nin pas hatasından kazandığı topları oyuna soktu. Oyunu çok yavaşlattı ve hücumda hiç çoğalamadı. Top G.Antep'te çok az kaldı.

Kartlar mide bulandırdı
G.Antep'in 2. yarıya forvete Fatih'i alarak başlamasının altında hem topun kendilerinde kalması, hem de hücumda çoğalma düşüncesi yatıyordu.

Dün gözüme çarpan bir başka şey de, Lazetiç'le Ali Güneş'in çok pas hatası yapmalarıydı. İkinci yarının başında Rüştü'nün sakatlanma pahasına Kemal'in ayağından topu alması, maçın kader anıydı.

Geçen haftalarda çok yazdım; Lazetiç olsun, Andersson olsun, aldıkları sarı kartlarda futbol adına hiçbir şey yok. Hep hakeme itirazdan kartlardı. Ve şimdi ikisi de haftaya cezalı duruma düştüler. Bu kadar pahalı kurulan bir takımda bu kadar sorumsuzca hareket etmeleri beni başka düşüncelere sevkediyor.

Maçın hakemine gelince... Oyunu yakından takip etmesine rağmen, yan hakemlerini görmemezlikten geldi. Kararlarını hep onlarınkine ters verdi.

Cuma günü Galatasaray'ın Bursa'da puan kaybetmesinden sonra Fenerbahçe'nin bu maçı kazanması ligin zirvesine denge getirdi.