Win-Türkçe
ASCII

YAVUZ DONAT

Milli yemin

Geçen hafta "İki Damla Gözyaşı" başlıklı bir şiir yayınlamıştık. (23 Ekim)

Atatürk'ün arkadaşlarından...

Cumhuriyet'in kurucularından...

Kazım Karabekir'in şiirini.

"Eski orgeneral... Eski milletvekili" Karabekir Paşa "70 lira emekli maaşı ile... Eşine ve ikiz kızlarına bakabilmek için" evinin eşyalarını satmıştı.

Ve "neler çektiğini" şiire dökmüştü.

Bu yazı yayınlanınca bir mektup aldık.

İki hata
Bir parlamento, her konuyu olduğu gibi, elbette "kendi özlük haklarını da" konuşacak.

"Bütün dünyada" olduğu gibi.

Ama TBMM "dikkatsizlikte" bulundu.

"İki önemli hata" yaptı.

Birincisi:

Anayasa değişikliği gibi fevkalâde önemli ve Meclis'e prestij kazandıran bir olayın içine, "kendi meselesini" dahil etti.

Üstelik "ekonomik kriz herkesi inletirken."

Tam bir "zamanlama hatası."

İkincisi:

Batı parlamentoları, zam kararını, "bir dönem sonra seçilecekler için" alıyor.

"Halen görevde olanlar için" değil.

Bizimkiler "bir dönem sonrasını" bekleyemediler.

Bu da "teknik hata."

Şimdi yapacakları iş "hatayı kabullenmek... Hatadan dönmek."

Konuyu "referanduma götürecek" diye Cumhurbaşkanı'na kızmak... Küsmek... Daveti protesto etmek değil.

Ayrıca...

Davet bir "düğün daveti" değil.

"Bayram daveti."

Yani "devlet görevi."

Devlet işinde dargınlık olmaz.

Alman örneği
Alman sosyal demokratlarının "iki önemli isminin" arası soğuktu.

Willy Brandt ile Helmut Schmidt'in.

Ama "soğukluğu" halka hissettirmediler.

Brandt, Başbakan olunca...

Schmidt'i "Milli Savunma Bakanlığı'na" getirmekte tereddüt etmedi. Gün oldu, Brandt Başbakanlıktan ayrıldı.

"Partinin başına" geçti.

Yeni Başbakan ise, yine aynı partiden, Helmut Schmidt idi.

Birbirleriyle "ailece" görüşmediler.

"Sıkı fıkı" olmadılar.

Ama "uyuşmazlıklarını... Soğukluklarını" ne parti işine karıştırdılar ve ne de devlet işine.

"Bİzden" örnek
"Bir tarihte" Alman Cumhurbaşkanı Türkiye'ye gelecekti.

Cumhurbaşkanı Celal Bayar, Köşk'te bir davet verecekti.

Cumhurbaşkanlığı Özel Kalem Müdürü Faruk Berkol, davetli listesine "muhalefet lideri İsmet İnönü'yü" de dahil edince...

Bayar önce Özel Kalem Müdürü'nü "haşladı."

Sonra da, davetli listesinden, "İnönü'nün adını çizdi."

Ölçü
Yukarıdaki olay "bir kitapta" anlatılır.

Eski Büyükelçi Ercüment Yavuzalp'in "Lirlerimiz ve Dış Politika" adlı kitabında. (Bilgi Yayınevi- 1996- Sayfa 32)

Siyasette "kırıklığı, burukluğu uzatmamak... Devlet işlerine yansıtmamak" gerek.

Zira...

İş uzayınca, Celal Bayar gibi önemli bir devlet adamı bile "ölçüyü kaçırabiliyor."

Bİr örnek daha
Yine "aynı kitaptan" bir başka olay. (Sayfa 33)

Hindistan Başbakanı Nehru Ankara'dadır.

Hint elçiliğinde "Başbakan Adnan Menderes şerefine" bir davet vardır.

İçişleri Bakanı Dr. Namık Gedik davette "İsmet İnönü'yü de görünce..."

Hemen elçilikten ayrılır.

Doğruca, Başbakanlığa gider.

Ve Menderes'in Özel Kalem Müdürü Ercüment Yavuzalp'e döner:

- Ercüment Bey... Birdenbire baktım... O zat orada... Hemen öbür kapıdan daveti terkettim... Lütfen bana bir su emredin.

Ve İhtilal
Büyükelçi Yavuzalp, kitabında "şöyle" yazıyor:

- Gedik aslında çok medeni ve efendi bir insandı... Böyle bir kimsenin bile, bu tür davranış içine girebilmesi, iktidar muhalefet ilişkilerinin geldiği düzeyi göstermeye zannederim yeterli.

Eğer "o dönemde" iktidar muhalefet ilişkileri "böylesine gerilmeseydi..."

27 Mayıs 1960 ihtilali olmazdı.

Çare seçim
Demokrasilerde "işler... İlişkiler" kötüye gitmeye başlayınca...

"Çare" seçimdir.

Hem de "bir an önce seçim."

"İyi de... Alternatif yok ki" gibi bahaneler ise...

"Demokrasiye inançsızlıktır."

MİLLİ YEMİN
Yok.. yok.. yok..

Artık keyfi işler yok.

Hakimiyet milletindir, namına rey verme yok

Kontrolden men edip de reyine el değme yok

Siyasi ve ictihadi bahaneler icaadla:

Keyfi tevkif, keyfi hüküm, keyfi aramalar yok

Hakaret, işkence yok

Gizli kızıl pençe yok

Çalma yok, çırpma yok

İş kapatıp yağma yok

Namusa el atma yok.

Diyar diyar süründüren

Şahsi kazancı söndüren

Entrikalar döndüren

Gizli gizli eller yok

Kanunlardan başka tarzda

Emredecek diller yok.

Bilgi ile emek haktır,

İltimas yok, rüşvet yok

Adalet ve hakdan başka

Emredecek kuvvet yok.

Yok olması lazım gelen şeyi eğer yapar isem:

Şerefsizim, namussuzum.

Bilir, görür susar isem:

Vatan sevmez bir hissizim.

Yok.. yok.. yok!

Ölü gibi susmak yok

Hürriyeti kısmak yok.