"Tıbbi cihaz" ihalesine.

"Alıcı" Bangladeş.

Bu "askeri ihaleye" İngiltere'den de katılan oldu.

Fransa'dan da.

Sonuç:

Ankara'dan bir firma "ihaleyi kazandı."

Bir Türk'ün "dünya devlerinin bileğini bükmesi" gurur verici.

- İhale bedelinin yüzde onu oranında teminat istiyoruz.

Türk de dedi ki:

- Hayhay.

Firma sahibi hemen bankaya gitti.

- Bir teminat mektubu rica ediyorum... Yüzde kaç komisyon istiyorsanız, buyrun... Bangladeş'te önemli bir ihaleyi kazandık da.

Bankanın yanıtı:

- Komisyon önemli değil... Siz bizim saygın bir müşterimizsiniz... Ama... Ülke, Bangladeş olunca... Teminat mektubu veremeyiz.

- Neden?

- Efendim, Amerika Afganistan'ı bombalıyor ya... Bangladeş de riskli ülke... Onun için.

Sanayici "o bankaya" gitti, sonuç yok.

"Bu bankaya" gitti, sonuç yok.

Dayanamadı...

Çantasından "deste, deste dolar" çıkardı.

Bankaya uzattı:

- Alın... Bu parayı bloke edin... Karşılığında da teminat mektubu verin.

- Olmaz... Bangladeş riskli ülke.

Ankara Sanayi Odası'na.

Başkan Zafer Çağlayan'ın odasına girdi:

- Durum böyle böyle.

Çağlayan başladı bankaları aramaya.

Aradığı her banka aynı yanıtı verdi:

- Maalesef... Bangladeş... Risk.

"Bu hikâyeyi" anlattı.

Sonra da ekledi:

- Şimdi bu sanayici, teminat olarak istenen parayı cebine koyar, uçağa biner, Bangladeş'e götürür... Sorun da çözülür... Yani benim devletim, benim sanayicimi kayıt dışına... Kanunsuzluğa itiyor... Savaşın faturası bize kesiliyor.

Bakalım ne sonuç alacak?