Ölüm ile yaşam arasındaki o ince çizgide yedi aydır gidip geliyoruz.. Sadece Türkiye değil..
Birçok şirket aynı durumda..
Bazen yaşama yaklaşıyoruz.. Bazen ölüme.. Ama sırat köprüsünden kurtulamıyoruz..
19 Şubat'tan beri böyle..
Bir güzel haber.. Biraz tebessüm.. Ardından yine iç karartan gelişmeler...
IMF'in, dünyanın ekonomik görünümü adını verdiği raporu da işte bu iç karartan haberlerle dolu..
IMF'e göre Türk ekonomisi hâlâ kritik noktada..
Bir de üstüne dünya sıcak günler, sıcak aylar yaşamaya başlarsa..Yani savaş çıkarsa..
ABD ekonomisiyle birlikte dünya ekonomisi de küçülmeye girerse..
O kritik çizginin hangi yönüne doğru kayacağımızı kestirmek için ekonomist olmaya gerek yok..
Birey olarak da, şirket olarak da, ülke olarak da bizi pek parlak günler beklemiyor..
Hayalci olmayalım.. Kurtuluşun tek yolu var.. O da Türkiye'nin yeniden büyüme sürecine girmesi..
Ama bu da durduk yerde olmuyor..
Başbakan Ecevit söyledi..
Zor durumdaki şirketleri kurtarmalıyız.. İstihdam sürmeli dedi..
Peki o günden bugüne kadar ne yapıldı..
Hiçbir şey..
Gidin Anadolu'ya. Bütün fabrikalar borç batağında.. Üretim durma noktasında..
İşsizlik sosyal patlama sınırında.. İnsanların dayanma gücü kalmamış..
Her geçen gün virüs yayılıyor..
Her geçen gün onarılması imkânsız yaralar açılıyor..
Ama hiçbir şey yapılmıyor.. Ankara'da yaprak kımıldamıyor..
Neden?
Çünkü Ankara'da cesaretli, kararlı, basiretli bir siyasi otorite yok..
Hep iyi niyet temennisi.. Hep iyi olacak inşallah sesleri..
Kollarını sıvayıp elini taşın altına koyan yok..
Başbakan valilerden kendi illeri ile ilgili rapor istemişti.. Raporlar geldi mi? Kepenk kapatan, üretimini durduran veya yavaşlatan şirketler belirlendi mi?..
Bunlar belirlendiyse eylem planı yapıldı mı?
Üretimi sürdürmek, istihdamı artırmak için şirketlerin borçlarını mı donduracaksınız..
Yeni kredi mi açacaksınız.. Borçları mı erteleyeceksiniz..
Ne yapacaksanız yapın ama bir an önce yapın..
Elimiz kolumuz bağlı diyorsanız... Ekonomik kriz had safhada diye olağanüstü hal ilan edin..
Meclis'ten olağanüstü yetkiler isteyin.. Kanun hükmünde kararnamelerle ekonomik önlem alın..
Ne yaparsanız yapın.. Ama çarkı döndürün..
Anayasa'nın seyahat özgürlüğünü düzenleyen 23. maddesi değiştirildi.. Artık devlet, ülkenin ekonomik durumunu gerekçe göstererek vatandaşların yurt dışına çıkışını sınırlayamayacak..
Yasal ve anayasal olarak sınırlamayacak ama.. Fiilen durum farklı..
Dolar l milyon 560 bin lira...
Para pul olmuş.. Yurt dışına kim gidecek.. Hangi parayla gidecek..
Bilim adamı mı gidecek, öğrenci mi gidecek, işadamı mı gidecek?..
Şubat ayında bin dolar geliri olan bir kişinin eline bugün 450 dolar geçiyor..
Türkiye ikinci lige düştü.. Şimdi üçüncü lige düşmemek için direniyor..
Böyle gidersek yurt dışına gidenin parmakla gösterildiği gariban bir Ortadoğu ülkesi olacağız..
Yaşam kalitesinin dibe vurduğu.. İnsanların gelirleriyle sadece karınlarını doyurabildikleri bir ülkeye döneceğiz..
Koalisyon 'bahane'si kimseyi kurtaramaz
Eninde sonunda.. Nasıl olsa bir gün seçim olacak.. Partiler, liderler meydanlara çıkacak..
Aman, o gün geldiğinde..
Biz koalisyon hükümetiydik.. Her istediğimizi yapamıyorduk.. Ortağımıza anlatamadık..
İstikrar için dişimizi sıktık gibi beylik laflar etmeyin...
Koalisyon, partilerin hesap vermekten kaçabilecekleri bir sığınak değil..
Koalisyon, partilerin sadece kendilerine düşen bakanlıklardan sorumlu oldukları bir yönetim biçimi de değil..
Koalisyon, beceriksizliğin siyasi literatürdeki karşılığı ise hiç değil...
Nereden çıktı bu demeyin..
Erdal İnönü Tabipler Odası'nın Adana'da düzenlediği toplantıda konuştu..
Bir izleyicinin "Bugünkü olumsuz tabloda sizin de payınız yok mu?' şeklindeki sorusuna bakın ne yanıt verdi:
"Ekonomi yönetimi iktidar ortağımız DYP'deydi.."
İşte koalisyon, bu demek değil.. Başarıda da başarısızlıkta da ortaklık demek..
Yarın da ne DSP, ne ANAP, ne MHP.. O bizde değildi, bu şuna aitti, ona ben karışmıyordum diyerek kafaları karıştırmaya kalkmasın..
Magazin
