Yani o dönemde Papa suikasti düzenleyen ve Avrupa'da kiralık katil olarak da kullanılan Hasan Sabbah fedailerinden...

Fransızlar baştaki 'h' harfini okumadıkları ve 'ş'yi de 's'ye dönüştürdükleri zaman, ortaya assasin kelimesi çıktı.

Haşhaş etkisi altındaki Hasan Sabbah fedaileri şeyhin cennetine bir an önce kavuşmak için, ölümü özlüyorlardı.

Düzenli ordu, yalçın dağlar üzerine kurulu olan Alamut kalesini kuşattığı zaman bin fedainin burçlara çıktığı ve şeyhin "Atla!" emri üzerine, hepsinin aynı anda yere düştüğü rivayet olunur.

Tarih kendini tekrarlıyor.

Çünkü İngiliz diplomasi ve istihbarat geleneği bu konuda çok büyük deneyim sahibi.

Asya'yı ve Ortadoğu'yu en iyi tanıyan Batılı devlettir.

Arabistanlı Lawrence'ı hatırlayıp; Osmanlı İmparatorluğu'nun istihbarat ve diplomasiyle nasıl çökertildiğini düşününce, İngiltere'nin önemi ortaya çıkmıyor mu?

Türkiye'yi ise yeniden böldü.

Kimileri, Amerika'nın bu saldırıyı hak ettiği fikrinde; kimileri ise Afganistan'ın vurulmasını sabırsızlıkla bekliyor.

Oysa iki tutum da savaş kışkırtıcılığıdır.

Savaşın bedelini ise yazı yazanlar değil, kolları bacakları mayınlarla kopan, gözleri kavrulan, bombalarla parçalanan gençler ve çocuklar öder.

İnsanoğluna yakışan; savaşın ve terörün her türüne karşı çıkmaktır.

Televizyon ve gazetelerde bu sözcükten geçilmiyor.

Fakat bütün gelişmiş dillerde, muharebe ile harp farklı şeylerdir.

Savaş, iki kavramı birden karşılamaz.

Eskiden "Sakarya Meydan Muharebesi" ve "İstiklâl Harbi" denilirdi.

Yarın Bush, "battle" ve "war" kelimelerini kullanarak, "Mezar-ı Şerif muharebesini kazandık ama daha harbi kazanmamıza çok var" derse bunu savaş kelimesini kullanarak nasıl çevireceğiz?

"Mezar-ı Şerif savaşını kazandık ama daha savaşı kazanmamıza çok var" mı diyeceğiz? (Dikkat edilirse combat kelimesini işin içine katmadım.)

Türkçeyi yoksullaştırmak, doğru bir yol değil.