Hemen tahmin ettiğiniz gibi, Prof. Bülent Tanör'den söz ediyorum.

Prof. Tanör, 1997 yılında TÜSİAD için hazırladığı "Türkiye'de Demokratikleşme Perspektifleri" konulu raporundan maddi kazanç elde ettiği ve bu kazancı üniversite döner sermayesine bildirmediği gerekçesiyle, meslekten ihraç istemiyle YÖK tarafından "yargılanıyor"...

Tam bir kaçak güreşme hali...

Son olarak öğrendiğimize göre YÖK, Prof. Tanör'ün durumunun Genel Kurul'da değil de, daha "biz bize" bir ortamda tartışılması için, cezada son karar yetkisini YÖK Yürütme Kurulu'na devretmiş.

Gerekçesi de şuymuş: O kadar çok öğretim üyesi ceza alıyormuş ki, YÖK Genel Kurulu gibi önemli bir organı, tek tek öğretim üyelerinin cezalarıyla meşgul etmek doğru olmazmış. Genel Kurul'da yalnızca dekan ve rektörler hakkındaki cezaların konuşulması daha doğru olurmuş!

Soruşturmanın ilk açıldığı günlerde yazdıklarımı bir kez daha tekrarlayacağım:

"Kemal Alemdaroğlu, keşke Bülent Tanör'ü para pul işlerinden harcatmaya çalışacağına, birtakım usul hataları yakalamaya çalışıp ama onu bile yapamayıp kamuoyu önünde bu kadar zor bir duruma düşeceğine, doğrudan fikirleriyle dikilseydi Bülent Tanör'ün karşısına...

Meselenin tam da raporda sözü edilen standartlar konusundaki görüş ayrılığından çıktığını söylemeye cesaret edebilseydi örneğin...

Onun demokratikleşme perspektiflerine ne kadar karşı olduğunu açık açık koysaydı ortaya... Demokrasinin karşısına geçip otoriter-totaliter bir sistemin savunuculuğunu yapsaydı.

Demokrasi karşıtlığı da bir fikirdir nihayet... Herkesin ille de demokrasinin faziletlerine iman etmesi gerekmez. Alemdaroğlu da eğer böyle inanıyorsa, özgürlük idealinin hayalci bir takım düşünürlerin gerçek hayatla hiçbir zaman çakışmayan takıntılardan başka birşey olmadığını; kitlelerin hep bir demir yumruğa gereksinim duyduğunu; böyle olmadığı ve her kafadan bir ses çıktığı zaman doğacak kaosun devleti yıkıma götüreceğini; oysa devletin bu tip demokrasi fantezilerine feda edilemeyecek kadar değerli bir varlık olduğunu savunsaydı açık açık... Toplumsal huzur için nifak tohumları saçanların toplumdan ve kurumlardan tecrit edilmesinin bir yurtseverlik görevi olduğunu cesaretle ortaya koysaydı. İstanbul Üniversitesi'nde yol açtığı kan kaybının devlet-millet için son derece hayırlı olduğuna inandırmaya çalışsaydı bizi.

Fena mı olurdu?

Ben kaç zamandır, komünist, şeriatçı, bölücü, faşizan fikirler de dahil, her fikre özgürlük, derken bunu kastediyorum işte!

Fikri yasakladınız mı; kaçak güreşmeye girişiyor böyle...