"İçtüzük engelini" bir kenara itti.

Meclis'te "saygı duruşu" yaptırdı.

Sonra...

"Hükümete" söz verdi.

"Gruplara" da.

Ayrıca...

Kendi konuşmasında "inançlar arasında diyalog" dedi. "Bir dinin toptan suçlanmasına" isyan etti.

Ömer İzgi hem "dostumuz ve müttefikimiz Amerika'nın gururunu okşadı."

Hem de "bazı gerçekleri... Türkiye'nin terörden çektiklerini" tüm dünyaya hatırlattı.

Naaşının Türkiye'ye nakli için, Amerika, "Pasifik savaşındaki başkomutanlık gemisini" tahsis eder.

Ve Missouri zırhlısı, İstanbul'da halkın içten sevgi tezahürüyle karşılanır.

"Böyle zamanlar", böyle jestleri gerektirir.

Ama bizim ayrıntıya boğulmuş mevzuatımız "böyle bir jeste bile" engel olabiliyor.

Neyse ki, TBMM Başkanı "inisiyatif ve irade" sahibi.

Bazı bakanlar, milletvekilleri sohbet ediyorlardı.

"Karadenizli bir milletvekili" bizim de ilgilenmemizi... Sorunu kamuoyuna duyurmamızı isteyerek... Devlet Bakanı Safter Gaydalı'dan bir "talepte" bulundu:

- Devlet, üreticiden daha fazla çay alsın.

Bakan açıklama yaptı:

- Devletin ne kadar yaş çay yaprağı alacağı daha önce ilan edildi... Bunun üzerine çıkamayız.

Milletvekili "para vermeseniz de olur... Yeter ki alın" dedi.

Gaydalı bu kez de "sorumlu bir devlet adamında olması gereken tavrı" sergiledi:

- Bunu hiç yapamayız... Bu popülizm olur... Ve devlet de, aldığı çayın parasını ödememiş duruma düşer.

"Buraya kadar olanlar" doğal.

Meclis'te her zaman "tanığı olduğumuz" olaylar.

Ama milletvekilinin bir "son sözü" var ki...

İşte o hayli düşündürücü:

- Sayın Bakanım... Karadeniz'de halkın içine çıkamıyoruz... Hükümet bunun farkında mı?

"Bezgin, yılgın, yorgun, moralsiz" milletvekili... "Halkın içine çıkamayan" milletvekili, nasıl olacak da "yüksek bir profil" sergileyebilecek ki?

NOT: