Kendi, kendine "acaba" dedi:

- Bütün dünyayı sarsan böylesine büyük bir terör olayı üzerine, TBMM'yi açarken, bir dakikalık saygı duruşunda da bulunulmasını istesem... Nasıl olur?

İzgi "iyi olacağını" düşündü.

Zira...

Alman parlamentosu "bunu" daha ilk gün yaptı. Daha pek çok parlamento yaptı.

Ayrıca...

Daha dün Avrupa'da, 43 ülkede, 800 milyon insan, saat 13.00'te "üç dakikalık saygı duruşunda" bulundu.

Terörün ne demek olduğunu iyi bilen...

Bunun acısını en ağır biçimde yaşayan...

Ve on binlerce şehit veren Türkiye, bugün, "Avrupa'nın neden gerisinde kalsın ki?"

Bu nedenle...

Ömer İzgi'nin "TBMM'de saygı duruşunu" düşünmesi çok yerinde.

"Çok akıllıca."

Önüne "kaya gibi bir engel" çıktı.

İçtüzük "böyle bir saygı duruşuna engeldi."

Sakın "şaka" sanmayın...

"Gerçekten engel."

- İçtüzüğün 53. maddesinin, ikinci fıkrasında şöyle bir hüküm var... TBMM'nin hangi hallerde saygı duruşunda bulunacağı bir yönetmelik ile belirlenir... Ve bu yönetmeliği, Başkanlık Divanı yapar... Bugüne kadar yönetmelik çıkarılmamış... Bu nedenledir ki, içtüzük, pazartesi günü, saygı duruşunda bulunulmasına mani.

Demokrasinin "gelenekleri" vardır.

55 yaşındaki çok partili demokrasimiz hâlâ geleneklerini oturtmadı mı?

Ayrıca...

"Batı parlamentoları" bu işleri "yönetmelikle mi" düzenliyor. Bunlar "kendiliğinden oluşan" gelişmelerdir.

"İnsani bir olayın... Bir ulusun acısını paylaşmak için saygı duruşunda bulunmanın" yazılı kuralı mı olur?

"Ne yapabilirim" araştırmasına girişti.

"Daha önce" dedi:

- Yüce Meclis, bir ülkede meydana gelen, üzücü bir olay karşısında, saygı duruşunda bulunmuş mu?

Konu "uzmanlarca" incelendi.

Sonuç:

Azerbaycan'da "kaçkınlar olayı" meydana gelince. Milyonlarca insan "yerlerinden, yurtlarından" edilince...

"Yüz binlerce kişi" ölünce...

TBMM'de bu konu görüşülmüş.

"Olay" kınanmış... Azerbaycan'ın üzüntüsü paylaşılmış. Ve bu arada bir "saygı duruşu önergesi" gelmiş. Ancak "içtüzük engel olduğu için" önerge işleme konmamış.