Bostancıoğlu kulağımıza eğildi:

- Bakanlıkta yeni bir uygulama başlattım.

- Nedir?

- Sigara içenin, sicilinden on puan düşüreceğimi açıkladım... İnanır mısın, müthiş etkili oldu.

- Türkiye'deki öğrenci sayısı nedir?

Bostancıoğlu "on altı milyon" yanıtını verince...

Macar Bakan "anlamadım" demiş:

- Yanlış mı duyuyorum?... Gerçek mi?

- Tabii ki gerçek... Bunda şaşıracak ne var?

- Ben şaşırmayayım da kim şaşırsın?.. Sizdeki öğrenci sayısı, benim ülkemin nüfusundan beş milyon fazla... Bu kadar öğrenciye nasıl okul yapabildiniz?

- 16 milyon öğrenciye okul yapmak çok zor... Nasıl başardınız?

Bostancıoğlu "bir kısmını devlet yaptı" demiş:

- Bir kısmını da hayırsever vatandaşlarımız yapıyor... Milli Eğitim'e bağışlıyorlar.

Romen'in ağzı açık kalmış:

- Böylesine fedakâr bir halkınız varken, siz her zorluğu aşarsınız.

"Böyle bir halkı" olan Türkiye, her engeli aşar.

Yeter ki "kendi yöneticileri" halkın önündeki "en büyük engel" olmasın.

Bostancıoğlu "bir milyon üç yüz bin" dedi.

Bu sayı "Lüksemburg, Malta, İzlanda ve Monako'nun nüfuslarının toplamından fazla."

Bakan "kaynak nerede" diyerek yüzümüze baktı.

- Ama bizden sürekli "eğitime katkı payı" diye para toplanıyor Sayın Bakan.

- İyi de... Toplanan para kadarı, bütçeden alacağımız ödenekten kesiliyor.

- Ama bu saçmalık... Biz bu parayı "eğitime katkı olarak" veriyoruz.

- O zaman bu eleştirilerini yaz.

Ama onlara "iyi bir eğitim" verebildiğimiz takdirde.

Türkiye artık "yeni önceliklerini, yeni tehdit değerlendirmelerini" yapmak zorunda.

Bizce "birinci öncelik" eğitim.