Balkan ülkelerinin kültür bakanları ve haber ajansları burada.

Üzeyir Garih'le yıllar öncesine dayanan tanışıklık ve bu değerli insanın gülüşü, konuşması gözlerimin önünden gitmiyor.

İshak Alaton'un bu büyük darbeyi nasıl karşıladığını merak ediyorum.

Bu karışık günlerde telefon etmek ve başsağlığı dilemek de pek yakışık almaz ki.

Belki ulaşamam bile.

Selanik'i Avrupa'nın diğer kentleriyle karşılaştırıyorum ve buradaki zevkli yaşamın, birçok ünlü merkezi geride bıraktığını düşünüyorum.

Hem iklim güzel, hem de şehir!

Tertemiz bir denizin kıyısında, mücevher gibi korunmuş.

İnsanlar sereserpe, rahat ve uygar; hayatın tadını çıkarıyorlar.

Kavga gürültü yok.

Kimse kimseye karışmıyor; zenginliğin, özgürlüğün ve Avrupalılığın tadını çıkaran genç kızlar neredeyse yarı çıplak dolaşıyorlar ama onları bakışlarıyla tedirgin eden, laf atan lumpenler yok ortalıkta.

Kısacası insan hayatının, kültürün ve değerler sisteminin korunduğu, yüceltildiği bir şehir Selanik!

Bu düşüncelerimi Kültür Bakanı Evangelos Venizelos'la da paylaşıyorum.

Kutluyorum onları.

Çok acı çekmiş Selanik Musevileri'nin, yanıp yıkılmış mahalleleri geçiyor gözümün önünden.

Aklımda Üzeyir bey, İshak bey!

Önce "Üzeyir beye yazık oldu!" diye düşünüyorum.

Sonra "Bize de yazık oldu!" diye.