 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
Magazin |
|
Astroloji |
|
|
|
Para Durumu |
|
Hava Durumu |
|
|
|
Bizim
City |
|
Sizinkiler
|
|
|
|
Sarı Sayfalar |
|
İstanbul |
|
|
| Cumartesi Eki |
|
Pazar Eki |
|
|
|
Künye
|
|
E-Posta |
|
Reklam |
|
Arşiv |
 |
  
Milli Güvenlik Kurulu
Ve sorar:
- MGK gündemine girmesini arzu ettiğiniz konu var mı?
Sonra...
"Başbakan ile görüşür."
Onun da "önerilerini" alır.
Ardından da...
"Cumhurbaşkanı'na gider."
Genelkurmay'ın ve Hükümet'in "taleplerini" iletir.
Ve MGK Başkanı olan Cumhurbaşkanı "gündemi belirler."
Bu konu "o kuruluş" ile MGK Genel Sekreterliği arasında konuşulur.
Brifingin "süresi" kararlaştırılır.
Hatta...
MGK'da "provası bile" yapılır.
Cumhurbaşkanı, gündeme "son şeklini" verdi.
Ve gündem "kurul üyelerine" bildirildi.
Bu "yazılı gündemde", Mesut Yılmaz'ın ANAP kongresinde "tartışmaya açtığı", Başbakan'ın ve Bahçeli'nin karşı çıktığı, askerin ise "bir bildiri ile tepki gösterdiği" ulusal güvenlik konsepti konusu yok.
- Efendim, MGK toplantısında o konuya girilecek mi?
Mesut Yılmaz:
- Evet... Getireceğim.
Okuyan:
- Meclis, 17 Eylül'de toplanabilecek mi?
Yılmaz:
- Evet... Yılbaşına kadar çıkması için söz verdiğimiz yasalar var... Kendimizi bir takvim ile bağladık... Bazı şeyleri bugünden tartışmazsak, konuşmazsak, gerçekleştirmezsek, yarın sıkıntıya gireriz.
Aldığımız yanıt:
- MGK, anayasal bir platform... Tabii ki orada herşey konuşulacak... Ama bazı çevreler bu işi speküle etmenin peşinde... Kavga çıkacak gibi, sert geçecek gibi spekülasyonlar... Bu doğru değil... Bu askere de haksızlık olur, Mesut Bey'e de... Temel ihtiyaç diyalog ve uzlaşma olduğuna göre... Üniter devlet yapısı ve laiklik ortak bileşke olduğuna göre... Bazı konularda susmak daha zararlı değil mi?.. MGK'da konuşacaklar... Ne diye sert geçsin ki?
Dün Yaşar Okuyan'la "o geceyi" konuştuk.
Evren Paşa ile sohbetini.
Okuyan dedi ki:
- Kenan Paşa ile aynı masadaydık... Tatlı tatlı sohbet ederken... Bir ara gözlerim daldı, gitti.
"Neye daldı, nereye gitti" diye sorduk.
Okuyan:
- 21 yıl öncesine... 1980 ihtilaline... Mamak'ta bir hücreye tıkıldığım günlere... Işık yok... Çıkacağımıza dair en ufak işaret yok... Kendi kendime "artık herşeyin sonu geldi" diye söyleniyordum... Ama... Kadere bak.
- 1980 öncesinde Ecevit ile kıran kırana bir mücadele içindeydik... Şimdi o Başbakan, ben de aynı hükümette bakanım... 12 Eylül'de Kenan Paşa bizi zindana attı... Şimdi aynı masada yemek yiyoruz... Kadere bak.
- Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı, o gece, çok duygulanmış... 12 Eylül... Siz ihtilal yönetiminin başkanısınız... O hücrede... Ve şimdi aynı masada... Tatlı tatlı sohbet... Kader...
- Gayet tabii ki sohbet edeceğiz... Yaşar Bey başarılı bir bakan... Seviyor ve takdir ediyorum... Eski günlere gelince... Şunu hapse atın, şunu sorguya çekin diye ben emir vermedim ki... Emniyet... Sıkıyönetim... O zaman öyle gerekiyordu... Geçti gitti o günler... Düne takılıp kalacak değiliz ki... Evet, bence de o gece Yaşar Bey'le çok hoş bir sohbetimiz oldu. Post-travmatik toplum sendromu Pazar günü "deprem bölgesi çocuklarının hikâyesini" yazmıştık. Bir öğretmenin "araştırmasını." Yaşar Okuyan'ın "saptamalarını." Mini mini yavruların ruhsal sorunlarını. "Psikolojik Travma" başlıklı yazımızdan sonra yurdun her yerinden o kadar çok arayan oldu ki.
İşte Dr. Özsoy'un sözleri: - Savaş, göç, deprem ve büyük krizlerin sonrasında "post-travmatik toplum sendromu" dediğimiz bir olay ortaya çıkar... Bu en çok çocukları etkiler... İnsanlar vurdumduymaz, karamsar, bıkkın, beklentisiz hale gelirler... Davranışları hep reaksiyon içerir.
"Benzer sözleri" söylemişler. Dün Okuyan'a "Dr. Halil İbrahim Özsoy'dan dinlediklerimizi" aktarınca... Okuyan şunları söyledi: - Evet, deprem bölgesinde, aynen Sayın Özsoy'un dedikleri oluyor... Vurdumduymazlık... Karamsarlık... Toplumsal reaksiyon... Mutlaka önlem lazım... Perşembe günü Bakanlar Kurulu'na bu konuyu getireceğim.
"Büyük krizlerden" de bahsedince... Ve Dr. Özsoy'la konuşmamızdan birkaç dakika sonra... "İşsiz bir vatandaş" kendisini, Başbakanlık önünde "demire zincirleyince..." "Acaba" dedik: - Yaşamakta olduğumuz ekonomik kriz, post-travmatik toplum sendromuna çoktan yol açmış da, haberimiz mi yok? | ||
