Tayyip Erdoğan'ın yasağının kalkmasıyla siyasette başlayan hareketlilik, tartışmalara ufuk açmadı. Yapılan; kişi, güç, karizma, takiyye gibi kavramlardan hareketle Erdoğan ve arkadaşlarının başarılı olup olamayacaklarını tahmin etmeye çalışmak.
Ancak şüphe yok ki, önemli olan Tayyip Erdoğan ve arkadaşlarının "basının gözünde neye benzediği"nden daha çok, "seçmen açısından ne anlam ifade ettiği"dir. Ve bu anlam, toplumsal değişmenin aldığı güzergâhla, ondan üreyecek seçmen ittifaklarıyla yakından ilgilidir.
Değişmenin neresindeyiz? Seçmen ittifakları 28 Şubat travmasının ürettiği, 18 Nisan seçim sonuçlarını belirleyen tepkisel davranışları aşabilecek durumda mı?
Bu sorulara yanıt aramak ülkeyi, ülke siyasetini anlamak açısından son derece önemlidir.
Nadir de olsa, bu yanıtın peşinde koşan bazı araştırmalar yapılıyor. Bunlardan birisi de "Küyerel Grubu"nun gerçekleştirdiği, "Küreselleşme ve Toplumsal Değişim" başlığını taşıyan ve özel olarak "İslamcı siyasetteki değişim"i ölçmeye çalışan bir araştırma.
Küreselleşmenin politik arenaya yansıması üzerine strateji ve projeksiyon çalışmaları gerçekleştiren "Küyerel Araştırma", akademisyenlerden oluşan bir grup.
Grup, söz konusu son araştırmayı, 16 - 19 Temmuz tarihleri arasında 36 ilde gerçekleştirmiş. Araştırma %95 güvenilirlik düzeyinde %5 hata payıyla Türkiye genelindeki RP seçmenini temsil ediyor. Bulgular, yenilikçi-gelenekçi ayrımının siyasi temellerine, hatta kimlik referanslarına işaret ettiği kadar, İslami hareketin kendisini siyaseten tanımlarken kullandığı yeni kriterleri ya da kriterler hiyerarşisini de ayrıntılarıyla ortaya koyuyor.
Bulgulardan bazıları şöyle:
"FP tabanına göre Türkiye'nin en önemli iki sorunu, sırasıyla, ekonomi (%25) ve insan haklarıdır (%24). Bunları %17 ile demokrasi, %16 ile yolsuzluklar ve %14 ile siyasal istikrarsızlık takip etmektedir.
FP tabanı kendini sırasıyla % 36 İslamcı, % 20 demokrat ve % 20 muhafazakâr, % 8 milliyetçi ve % 5 sağcı olarak tanımlamaktadır.
Yenilikçilerin %33'ü kendini İslamcı, % 23'ü demokrat, % 20'si ise muhafazakâr olarak tanımlamaktadır.
Gelenekçilerin yarıya yakını, (% 47) kendisini İslamcı; % 27'si, muhafazakâr, % 13'ü demokrat olarak olarak tanımlamaktadır.
RP tabanının 1999 genel seçimlerinde oy verdikleri partilere göre dağılımı incelendiğinde, büyük çoğunluğun (% 87) FP'ye oy verdiği ortaya çıkmaktadır. MHP % 3'lük bir kesimi oluştururken oy kullanmayanların oranı % 10'dur. Aynı tabanın bugün itibariyle oy tercihleri incelendiğinde yarıdan fazlasının, (% 69) Tayyip Erdoğan önderliğindeki Yenilikçilerin partisine oy vereceği ortaya çıkmaktadır.
FP'nin devamı olarak kurulacak partiye (Saadet Partisi) oy vereceklerin oranı ise % 14'tür. Kararsızlar % 11'lik bir kesimi oluştururken kalan % 6'nın LDP'yi tercih ettiği görülmektedir.
Yenilikçilere verilen oyların bir önceki seçime göre dağılımı incelendiğinde Yenilikçilerin oyunun büyük çoğunluğu, (% 86) FP'den; % 5'i MHP'den, kalan % 9'luk kesimi ise bir önceki seçimde oy kullanmayanlardan gelmektedir.
Bir önceki seçimde oy kullanmayanların yarıdan fazlasının, (% 63) yeni bir seçimde Yenilikçileri tercih edecekleri ortaya çıkmaktadır. Söz konusu kesimin % 25'i ise LDP'yi tercih etmektedir.
1996 genel seçiminde RP'ye oy verdiği halde 1999 genel seçiminde FP'yi tercih etmeyen küskünlerin büyük çoğunluğunun (% 89), yeni bir seçimde Yenilikçileri tercih edecekleri saptanmıştır. Geri kalan % 11'lik kesim ise Gelenekçileri tercih etmektedir.
1996 Genel seçiminde RP'ye oy vermeyip 1999 genel seçiminde FP'yi tercih eden tepki oylarının yarıdan fazlası (% 71) Yenilikçileri tercih etmektedir. Tepki oylarının % 20'si gelenekçileri tercih ederken % 8'i ise kararsız kalmaktadır..."
Evet, "Erdoğan'ın taban gücü"ne, "İslami kesimdeki ayrışma"ya, bir ölçüde "kimlik esnemesi"ne işaret eden bazı bulgular böyle... Diğer ve bulgular ile yorum yarına...
Magazin
