"Doktora için yurt dışına giden gençlerin bir bölümünün dönmediğini" belirtmiştik.

Bu yazıdan sonra öğrendik ki...

1987'den bu yana "Amerika'ya... Avrupa'ya üç bin doktora öğrencisi" yollamışız.

"Yarısı" dönmemiş.

Tabii "dönmemenin bedeli... Cezası" var.

Ve "yine" öğrendik ki...

Bu bedeli "gencimiz" ödemiyor.

"Doktora yaptığı üniversite" ödüyor.

Ya da "onu kapan kuruluş."

Amerika, İngiltere gibi ülkeler eskiden "gelişmemiş ülkelerin insanlarını götürür, köle olarak kullanırdı."

O ülkelerin madenine el koyardı.

Şimdi ise...

"Pırıl, pırıl beyinlerine" el koyuyor.

Hem "daha zahmetsiz."

Hem de "kötü olmuyor."

Kimse "insan hakları ihlâlinden" bahsetmiyor.

*ABD'de okuyan yabancı öğrencilerin üçte biri, ülkelerine geri dönmüyor.

*Beyin göçü fenomeni, belirli önlemler alınmadıkça, süreceğe benziyor.

*Gelişmekte olan ülkelerdeki yetenekli beyinlerin göçünün engellenmesi için, ülkelerindeki yüksek öğretim kurumlarında daha iyi yönetimler, daha fazla entelektüel olanaklar, daha yüksek ücretler ve daha iyi çalışma koşulları gerekmektedir.

YÖK Genel Kurul Üyesi Prof. Süleyman Sağlam gibi.

Prof. Orhan Göğüş gibi.

Prof. Ümit Özyurda gibi.

Hepsi de "beyin göçünden" yakındılar.

Ve bu arada öğrendik ki...

YÖK'ün, yurt dışı için vereceği "yüz öğrencilik burs için" yeterli talep yok.

Neden mi?

Bu bursu almak "bazı zor sınavları vermeye" bağlı.

Tabii karşılığında "mecburi hizmet" koşulu da var.

Ama "parlak beyinlerimize" Amerika çoktan el atmış, "karşılıksız bursla onları kazanmış" bile.

Ayrıca pırıl pırıl beyinler "kapağı yurt dışına atmanın" yollarını arıyor.

Ve biz bu konuları hiç konuşmuyoruz.

Yıllardır "Avrupa'da bir Türk üniversitesi diye yazmamız... ATA Enstitüsü'nün bu konuda çırpınması" boşuna değil.

Keşke biz de "Avrupa'daki pırlantalarımızı... Ve diğer ülkelerin beyinlerini" ülkemize kazandırabilsek.

Keşke "eğitimi... Beyin göçünü" gündem konularımızın arasına alıp konuşabilsek.

Ve bunu "tren kaçmadan" yapabilsek.