Bu yılki ÖSS sınavında da 9 bin öğrenci 0 almayı başarmış!

Yine binlerce lise birincisi, barajın altında kalmış...

Ortalama doğru cevap oranı matematik sorularında 7, fen sorularında 4, Türkçede 20, sosyal grubunda 13 olmuş.

Bu ne demektir biliyor musunuz?

Bu, üç yıllık lise öğreniminin, lise gençliğinin çok büyük bir bölümüne neredeyse hiçbir artı değer kazandırmaması demektir. Çünkü her soru grubunda bulunan ve ilkokul çocuklarının bile çözebileceği kolaylıktaki soru sayısı da zaten bu kadardır.

Demek ki, biz kendi kendimizi kandırıyoruz.

Bir yandan, zorunlu öğrenimi 8 yıla çıkardık, daha eğitimli bir toplum olduk, diye seviniyoruz. Sekiz yılın üstüne üç yıl daha eğitiyoruz. Ama bir bakıyoruz ki, bir arpa boyu yol gidememişiz. Yani, dostlar alışverişte görsün misali, senelerce kitaplar almış, formalar giydirmiş, okula göndermişiz, ama ortalama bilgi düzeyini ilkokulun üstüne çıkaramamışız.

Gerçekten de, sınava giren 1 milyon 500 bin kişiden sadece yüzde 10'unun örgün öğrenimde bir programa kayıt yaptıracak, yüzde 90'ının ise elenecek olması, kolay kolay hazmedilebilecek bir "kader" değil.

Ne var ki bu durum, meselenin diğer yanını görmemizi engellememeli.

Lise mezunlarının büyük çoğunluğu üniversiteye giremiyor. Ama doğrusu bu haliyle girmeyi de pek haketmiyor. Mevcut lise eğitimi, öğrencilerin büyük çoğunluğuna, üniversite eğitimi yapmalarına yeterli temeli yaratmıyor. Giriş sınavındaki amansız eleme bile, yarışan adayların genel düzeyini yükseltmeye yetmiyor.

Ne çift aşamalı sınav sisteminden tek aşamalı sisteme geçmek, ne dersaneleri düşman ilan etmek, ne okula devam zorunluluğunu sıkılaştırmak bir işe yarıyor.

Devlet; bankacılığı, sanayiciliği, ticareti beceremediği gibi, eğitimi de beceremiyor. Ama işin en garibi, devletin diğer alanlardaki becereksizliği epey deşifre olduğu halde, eğitim hâlâ yaygın olarak "devletin işi" olarak görülmeye devam ediyor.