"Doktora yapsınlar" diye.

Gidenlerin bir kısmı "YÖK'ten burslu."

Bir kısmı da "Milli Eğitim Bakanlığı'ndan."

Bu 111 genç, "YÖK'ün açtığı sınavlarda yüksek puan almış, pırıl pırıl beyinler."

24'ü doktorayı tamamladı.

Ve döndü.

Ama...

"Son zamanlarda" hiç beklenmedik birşey oldu.

"Ne olduğunu" Amerika'daki bir gencimizin, İzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsü Rektörü Prof. Dr. Semra Ülkü'ye yazdığı mektup anlatmaya yeter sanırız.

Dün istifa dilekçemi, rektörlüğümüze üzülerek faksladım. Umarım ayrılma kararımı anlayışla karşılarsınız.

Ayrılışımın nedeni, Türkiye'de öğretim görevlilerinin çalışma ve maddi durumların her geçen gün kötüleşmesi.

Ülkemin sorunlarının çözümüne katkıda bulunabileceğim hususunda en küçük ümidim olsaydı, ayrılma kararını vermezdim.

Üzülerek görüyorum ki bilgi, eğitim, araştırma ve deneyim ülkemizde değerini hızla yitirdi.

Benim gibi insanların yaşam standardı her geçen gün geriliyor. Aileme ve kendime daha iyi bir gelecek hazırlamak ve mesleğimi daha iyi yapabilmek için Amerika'da kalacağım.

Bu kararı vermek gerçekten zor oldu. Ülkemi ve sevdiklerimi çok özlüyorum.

Amerika'da yaşamaktan mutlu olduğumu hissetmiyorum.

Ülkeme dönünce çocuklarıma iyi bir gelecek sağlamaktan emin olmadığım için buranın yalnızlığına katlanmaktan ne kadar üzüldüğümü söylemek isterim.

Yıllar içinde bana gösterdiğiniz ilgi ve yardımlarınız için tekrar çok teşekkür ederim.

En derin saygılarımla.

"Alın" dedi:

- Bir kopyası sizde kalsın... Gidenleri geri getirmek için çok çabalıyorum... Ama... Ülkemde araştırmaya gereken önem verilmeyince... Öğretim üyelerinin yaşam standardı gerileyince... Öğretim üyelerinin standardı gerileyince... Giden gelmemeye bakıyor. Tarifsiz kederler içindeyim.

"Cezası" var.

Prof. Dr. Semra Ülkü'ye sorduk:

- Dönmeyecek olanlar "ne" ödeyecekler?

- 150 ile 250 bin dolar arasında değişiyor... Aldığı bursun iki katı... Tabii bir anda değil... Zamana yayılıyor.