Mesela Belçika'yı ele alalım.

Diyelim ki bu ülke 15 yıldır yüzde 60'lar 70'ler düzeyinde dolanan, hatta zaman zaman yüzde 150'lere fırlayan bir enflasyonla yaşıyor olsun.

Her malın ve hizmetin değeri değişken olduğu için neyin ucuz, neyin pahalı olduğu birbirine karışsın.

Enflasyondan para kazanan çevreler binbir katakulliyle halkın parasını dolandırsın.

Gelir dağılımı aşırı derecede bozulsun. Bir takım Belçikalılar açlık sınırında sürünürken, bir mutlu azınlık Sodom ve Gomore eğlencelerine dalsın.

Belçika halkında ahlâk değerleri, düzen ve yasa saygısı kalır mıydı?

Tarih bize kalmayacağını gösteriyor.

Çünkü Stefan Zweig'ın anlattığı enflasyon Almanya'sı, ahlâksızlığın en dibine kadar batmış durumdaydı.

Buna bir de Belçika'nın güneyinde 15 yıl devam ettiği varsayılan, 30 bin Belçikalının yaşamını yitirdiği ve yüz milyarlarca dolar harcanan bir savaşı ekleyin.

Savaşın gölgesinde palazlanan uyuşturucu kaçakçılığını, rehine olaylarını, suikastleri, bazı devlet birimleriyle iç içe geçmiş mafya faaliyetlerini düşünün.

Zaten enflasyonla sarsılan Belçika halkı buna ne kadar dayanablirdi dersiniz?

Ve bütün bunlara aldırmadan, hangi Belçikalı mankenin poposu daha güzel diye kendini yırtan bir televole mantığının medyaya egemen olduğunu farzedin.

Ve düşünün ki; bu kadar çürütme çabasına değil Belçika halkı, dünyanın hiçbir ulusu dayanamaz ve değerler sistemini koruyamazdı.

Hasan Dede ne demiş: "Halka taneylemek nemiz - Bilcümle vebal bizdedir!"