 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
Magazin |
|
Astroloji |
|
|
|
Para Durumu |
|
Hava Durumu |
|
|
|
Bizim
City |
|
Sizinkiler
|
|
|
|
Sarı Sayfalar |
|
İstanbul |
|
|
| Cumartesi Eki |
|
Pazar Eki |
|
|
|
Künye
|
|
E-Posta |
|
Reklam |
|
Arşiv |
 |
  
Türk; güven, çalış, ondan sonra övün!
İmparatorluk kalıntısı bir soylar ve kültürler karmaşasından, "Türk Ulus-Devleti" yaratmak isteyen liderin, övünme unsurunu en başa alması doğal sayılabilir: Çünkü "Türk olmayı övünülecek bir kavram" haline getirmeye çalışıyordu.
Ulus da, devlet kurucusunun öğüdündeki ilk sözü duyup, öteki iki emri görmezlikten gelmeyi yeğledi.
Yıllar boyunca Türk devleti ve ulusu bol bol övündü. "Bir Türk'ün dünyaya bedel olduğu"ndan başlayıp, dünyayı Türkler ve Türk olmayanlar diye ikiye ayırmayı bile becerdi.
Öğütte yer alan çalışma ve güven konuları ise pek fazla dikkate alınmadı; çünkü övünmek bize yetiyordu.
Buna rağmen parkın adı övünç parkı değil, Güven Parkı olarak kaldı.
Çünkü bir yüzyıla yaklaşan süre içinde pek de övünülecek şeyler yapamadık. Yoksul bir ülkeyiz. Uluslararası markalarımız, önemli bir ihracatımız, yüksek teknolojide uzmanlaşmış bir sanayimiz ve bilgi çağında öne çıkarabilecek bir üretimimiz yok. Pek çok sorununu çözememiş bir ülkeyiz. Toplumun küçük bir bölümü jet-set eğlenceleri içinde çılgınca tepinirken, halkın çoğunluğu ortaçağ karanlığında yaşıyor. 7250 kişiye bir kitap düşüyor. Eğitimde, sağlıkta geri, çocuk ölümlerinde ve trafik kazalarında ileriyiz. Bütün uluslararası kuruluşlara el açmış durumdayız. Yabancıların talimatlarını dinliyoruz. Ülkesini soymuş politikacılara gücümüz yetmediği için ses çıkaramıyoruz. Say sayabildiğin kadar... O zaman niye övünelim; neyle övünelim?
Hükümete ve sisteme güven duyulmadığı için krizden kurtulamadığımız tekrar tekrar vurgulanmakta. Demek ki ihtiyacımız olan şey övünmek değil, güvenmek ve çalışmak! Bunu da becerebilmenin ilk adımı; "övünmekten" vazgeçmek! Bırakın artık övünmeyi de, biraz dövünün! Belki daha faydalı olur! | ||
