TOBB'un açıkladığı sayılara göre 1990 ile 2000 yılları arasındaki on yıllık dönemde devletten 142 milyar dolar faiz kazandılar.

Yani bu yoksul devlet, sadece on yıl içinde iç borç faizi olarak bu insanlara 142 milyar dolar gibi akıl dışı bir para ödemiş.

Geri ödenen ana parayı da koyduğunuz zaman Türkiye'nin neredeyse varı yoğu, bu bir avuç "sonradan görme" aileye akıtılmış.

İnsaf sahibi hiçbir insan bu tabloya isyan etmeden duramaz.

Fabrika kurup iş olanakları mı yaratmışlar?

Yatırım mı yapmışlar?

Hayır!

Devletten kazandıkları parayı dolara çevirmişler.

İşte esas sorun da burada.

Çünkü 142 milyar dolar karşılığı Türk Lirası, yurt içinde enonomiden çekilmiş, dönmez olmuş.

Bir ülkenin kültürü "Pompei'nin Son Günleri" gibi inanılmaz bir düzeysizliğe, bayağılığa sürükleniyor ve değerler sistemi aşınıyorsa, bunda bir gariplik, bir bozukluk, bir hastalık var demekti.

İyinin kötüyü kovduğu; başların ayak, ayakların baş yapıldığı bir ortam mutlaka hastaydı.

Şimdi TOBB'un açıkladığı rakamlarla bu tablo bütünleşiyor.

Devleti soyan "sonradan görme" ler, elbette bu zevk bayağılaşmasında, bu lumpen kültürde buluşacaktı.