Win-Türkçe
ASCII

BİR BİLEZİK, İKİ FATURA
İşte varını yoğunu kriz canavarına kaptıran bir vatandaşın öyküsü: 43 yaşındaki Yalçın Samanlılar matbaacı. Kriz patlayana kadar hiç altın bozdurmadığını söyleyen Samanlılar, yıllar önceki düğününden kalan altınları birer birer satıyor. Tek bilezik bozdurmak için utana sıkıla kuyumcuya giren Samanlılar içinde bulunduğu durumu şöyle anlatıyor:

"Bir bilezik vardı, onu bozdurmaya geldim. Hayatım boyunca kendimi hiç bu kadar çaresiz hissetmemiştim. Bu parayla telefon faturamı yatırıp ufak tefek giderleri karşılayacağım." Samanlılar'ın tek arzusu işlerinin yeniden düzelmesi.

50 müşterinin 30'u altın bozduruyor
VatandaŞ kötü günler için sakladıkları altını satmaktan, kuyumcular ise mallarını satamamaktan yakınıyor.

41 yaşındaki kuyumcu Alaattin Kameroğlu, "İnsanlar paraya sıkıştı, altınlarını sattı. Miktar olarak tahmin etmem zor ama bu altınların geri dönüşü zayıfladı. Bozduranların büyük bir bölümü eline tekrar para geçtiğinde altınını alamadı" diyor.

YÜZDE 100 ARTTI
Mustafa Karlıova ise, "7 yıldır bu meslekteyim böyle şey görmedim. Çok inişli çıkışlı bir dönem yaşıyoruz. Son 1 ayda satışlar inanılmaz oranda düştü. Altın bozduranların sayısı yüzde 100 arttı. Satış için gelenler en çok 'yakıt parası', 'okul taksidi', 'işçilerin maaşını ödeyemedik' diye söze giriyorlar. Günde 50 müşterimin 30'u almıyor, satıyor" diye konuşuyor. Karlıova, son günlerde insanların borçla evlendiğini, daha sonra takılan altınlarla bu borçlarını temzlediğini de sözlerine ekliyor.

ALTINLAR NAKİTE, NAKİTLER KİRAYA...

Aydan Giray (30) halkla ilişkiler sorumlusu: Kiramı ödemekte zorlanıyorum
"AltIn bozdurmaya geldim, nedeni tabii ki kriz ve para sıkıntısı... Borçlar birikti, kira ödemekte zorlanıyorum. Krizden önce bozdurmadım, şimdi bozduruyorum. Geçen hafta 3 bilezik sattım, şimdi tekrar geldim. Mutfak masrafları her geçen gün artıyor, gündelik harcamaları karşılamakta dahi zorlanıyorum."

Hüsamettin Atalay (35) serbest meslek sahibi: Eldeki son altını satıp köyümüze döneceğiz
"Sivas'lıyım, İstanbul'da oturuyorum. Ailemi köye göndereceğim. Yol parasını karşılayabilmek için altın bozdurmaya mecbur kaldım. Çünkü İstanbul'da aç kalıyoruz. Üç çocuğum var, biri üç aylık, diğer ikisi 7 ve 9 yaşlarında. Okul masrafları çok fazla. Altınları daha önce almıştım, düğünden kalanları çoktan satmak zorunda kaldım. Eldeki altını satıp yiyor, ama karnımızı zor doyurabiliyoruz. Bundan sonra altın bozdurmaya niyetlensem de yok, bitti."

Mehmet Dinçer (35) serbest meslek sahibi: Karımın bilezikleriyle işçi maaşı ödedim
"Büfeciyim. Krizden sonra insanlar boğazından bile kıstıkları için zor durumda kaldım. 690 milyona 60 gram bilezik bozdurdum. Para ihtiyacım vardı, vergilerimi ödemekte zorlanıyordum. Çalışanlarıma haftalıklarını veremiyordum. Eşimin zor günler için sakladığı bilezikleri imdadımıza yetişti. Son altı aydan beri bir kiloya yakın altınımız adeta eriyip gitti. Bundan sonra ne yaparız bilemiyorum."

Düldül'ü satma vakti
Oto pazarlarında "modeline bakma, kız gibi araba" muhabbetleri dönerken, IMF'ye de veryansın ediliyor

Mustafa Çolak (35) imalatçı:
"Mesleğimle ilgili olarak yurt dışında bir kursa gideceğim. Kurs masrafları yüzünden arabamı satmaya karar verdim. Tabii aynı zamanda paraya ihtiyacım var. Krizden önce güzel arabalarımız vardı, ama bunlar geçmişte kaldı. Birçoğunu satmak zorunda kaldık. İşim gereği maddi zorluklara rağmen kursa gitmeliyim. Zaten tüm birikimim buna gitti."

Hüseyin Ulusoy (31) kuaför: Dolar mağduruyum Mercedes'im satılıktır
"1975 model arabamı 3.5 milyara satıyorum. Çünkü borcum var ve ödeyemiyorum. Ama işin kötü tarafı çalıştığım dükkanı dolar ve mark üzerinden borçlanarak aldım. Bir tek arabamı değil; elektronik müzik aletlerimi, oto teybimi de satıyorum. Bizi bu hale düşüren rahmetli Özal'ı ve IMF'i kınıyorum!"

Hülya Doğan (41) mühendis: Parasızlıktan çocuğumu yanıma alamıyorum
"Azerbeycanlı'yım, 1998 yıldan beri İstanbul'dayım. Arabamı satmaya mecburum, çünkü paraya ihtiyacım var. Büyük sıkıntılar çektim, evliydim, ayrıldık ve çocuğumu bu şartlarda bakamadığım için yanıma alamıyorum. İstanbul'da yalnız başına yaşayan bir kadının işi zor."

Emre KULCANAY