İlle de Popescu
Küçük takımların Şampiyonlar Ligi'nde büyük ve gösterişli takımlar karşısında tutunmaları önleyen temel futbol özelliği kötü savunma değil... Sanıldığının aksine, küçük takımlar Real Madrid'in, Juventus'un, Milan'ın, Manchester United'ın karşısına iyi planlanmış, azim ve arzuyla desteklenmiş savunmalarla çıkıyorlar.
Fakaaat..
Savunmada topu kesmek, defansın arkasına düşen topları bir gayret süpürmek, rakibin driplingleri güçlü oyuncusunu sert müdahalelerle yıldırmak iyi de...
Defansta alınan topu düzgün biçimde oyuna sokmak, yok mu! İşte bu çok zor...
Çünkü serinkanlı, bilgili, görgülü; ayağı ve kafası düzgün bir defans oyuncusu olmak kolay rastlanan bir özellik değil!
O zaman da büyük takımın forvetleri rakip defansa kaptırdığı topu yine aynı bölgede tekrar tekrar çalıyor ve sonunda golü mutlaka buluyor...
Olay bu!
Gelelim bizim futbolumuza.
Bizim en zayıf yönlerimizden biri bu...
Murat Yakın'ın hikmeti!
Murat Yakın'ın "6 metrekarelik oyununa" takan yorumcularımız, bu futbolcunun takımına yine de kazandırdığı rahatlığı bir türlü anlayamadılar. Onlar Metin Diyadin'in ayağının kırılmasına odaklandılar ve o yıl F.Bahçe'nin ard arda kaybettiği puanlarda Yakın'ın oyundan ve takımdan düşüşünün etkisini göremediler!
Neyse geçmiş zamanı bırakıp bugüne gelelim! Futbolcusu, teknik adamı ve yöneticisiyle futbolumuzun Popescu'ya müteşekkir olduğu nokta burasıdır.
Popescu, oyunu geriden okumanın ve başlatmanın değerini gözümüze soktu. Bu alandaki "körlüğümüze" son verdi. İyi bir savunmacının beyninin ve düzgün ayaklarının yaşından daha önemli olduğunu anlamak istemeyenlere bile anlattı...
Bu bakımdan...
"Ümit Özat liberodur, şimdi Fenerbahçe de tandem mi oynayacak?" türünden tartışmalardan daha anlamlı olan artık F.Bahçe'nin oyunu arkadan daha sakin ve "liderce" başlatacağını görmektir...
Daum neden 30'unu aşmış N'Gotty üzerinde bu kadar ısrarla duruyor sanıyorsunuz?..
Herkes kendine bir Popescu arıyor.
Arayış doğrudur... Bulma işi başka!
Magazin
