Geçen hafta Eskişehir Anadolu Üniversitesi'ndeydim. Bünyelerinde Beden Eğitimi ve Spor Yüksek Okulu bulunduran üniversiteler tarafından hazırlanan, spor ve sporcuyu geliştirmeye yönelik projelerin sunumunu izledim. Dinlediklerimle umutlandım. Prof. Fethi Heper'in imzasını taşıyan tesisleri görünce de zevkten dört köşe oldum. Hepsi uluslararası standartlara göre yapılmış 11 çok amaçlı spor salonu (tartan pistli atletizm salonu da dahil), 5 bin kişilik stat, -ki bu stadın 8 parkurlu tartan pisti de var- yapımı süren 8 bin kişilik büyük spor salonu.
Ne var ki, çok şanslı olduklarını düşündüğüm bu okulun öğrencileri ve hocalarıyla konuşunca umutlarım söndü. Bazı konulara nasıl da at gözlüğüyle bakıyormuşuz. Futbolun, bireysel başarıların, transfer çılgınlığının arasına sıkışıp kalmışız. Oysa neler oluyormuş...
İşte bazı rakamlar: Türkiye'deki okul sayısı yaklaşık 64 bin, öğrenci sayısı ise yaklaşık 14 milyon. Hatay'da 105 okulda beden eğitimi öğretmeni yok. Türkiye genelinde işsiz beden eğitimi öğretmeni sayısı yaklaşık 5 bin. Üyesi olduğumuz Dünya Sağlık Örgütü raporlarına göre haftalık beden eğitimi ders saati 3 olmalı. Türkiye de ise 1 saat.
Eğitmenler YÖK'e başvurup, "Kontenjan azaltın. İşsiz spor eğitmeni yetiştirmek istemiyoruz" demişler. YÖK'ün yanıtı "Kontenjan arttırın" olmuş. Prof. Heper, Beden Eğitimi ve Spor Yüksek Okulu enflasyonuna dikkat çekiyor, "Bu okullar mantar gibi bitiyor. Dur diyen yok. Türkiye'ye işsiz yetiştiriyoruz" diyor. Hocalar YÖK'ün müfredatından şikayetçi. YÖK'ün programına göre, basketbol branşını seçen bir öğrenci, hiç basketbol dersine girmeden mezun olabiliyor. Çelişkiler o kadar çok ki... Tesis yapıyoruz, bu tesislerde en iyi eğitmenleri yetiştiriyoruz. Ya sonrası? Daha ne kadar okumuş işsiz yetiştireceğiz?
Trilyonluk transferler yapan kulüplerde okumuş eğitmenler yok. Spor Teşkilatı, okullarda sporu yasaklayan zihniyetin kırıntılarıyla dolu. Öğrenci, öğretmen istiyor. Öğretmen işsiz geziyor. Ve Türkiye her alanda olduğu gibi sporda da çağ atlamaya çalışıyor.
Magazin
