Raporda ifade ediliyor ki:

* Dünya rekabet gücü sıralamasında Türkiye, 49 ülke arasında "sondan altıncı."

* Gayri Safi Yurtiçi Hâsıla'dan, "araştırma ve geliştirmeye" ayrılan pay bakımından 47 ülke arasında "sondan onuncu."

* Eğitime yapılan devlet harcamaları yönünden ise... 47 ülke arasında "sondan üçüncü."

"Tablo" böyle olunca...

"Global dünya ile" nasıl rekabet edebiliriz ki?

Eski milli eğitim bakanlarından Köksal Toptan'ın bir araştırması var.

"Özeti" şu:

- Windows'un bir yılda kazandığı parayı, kazanabilmemiz için...

* Beyaz eşya fabrikalarımızın tamamının 32 yıl...

* Veya tüm otomobil fabrikalarımızın 13 yıl çalışması gerekiyor.

"Bugünün zenginleri" artık petrol şirketleri değil.

Maden yataklarına sahip olanlar değil.

Günümüzün "en büyük sermayesi... Zenginliği" bilgi.

Biz bu konularda "hem çok gerilerdeyiz."

Ve hem de bu sorun "gündemimizde" yok.

"Meclis'in gündeminde" yok.

Kemal Derviş'in "ulusça umut bağladığımız programında" yok.

Liderlerimizin "söylemlerinde" yok.

Bugün bizde olduğu gibi.

Yüksek öğretimde kişi başına "Araştırma-Geliştirme" harcaması, ABD'de "98 Euro."

Japonya'da "86."

AB ortalamasına gelince "65."

Bizde ise...

"14 Euro."

Bu durumda bizim gencimiz "Amerikalı ile... Japon'la... Avrupalı'yla nasıl yarışacak?"

Türkiye, "dünya ile nasıl rekabet edecek?"

Soruyu bir başka şekilde de sorabiliriz:

Batı demokrasilerinde, milletvekilliğine soyunanlar "benim arkamda şu kadar delege var" diye konuşurlar mı?

Günümüz dünyasının "yükselen değeri" bilgi.

Ama "parayı... Kayıt içi, kayıt dışı, kara, yeşil... Her türlü" parayı yükselen değer olarak kabul edersek...

Delege sayısını da "yükselmeye giden yolun basamağı" haline getirirsek...

"Kimseyle rekabet edemeyiz."