Devlet işinde kılı kırk yaran, kendisine gelen talepleri defalarca kontrol ettirdikten sonra onaylayan Bakan Ünlü, ilk kez prensiplerini çiğnedi. Hem de medya mensuplarının gözü önünde. Şırnak'lı minik basketbolcular dertlerini anlatınca, hiçbir kontrole gerek duymadı Fikret Ünlü. Hemen Şırnak Valisi Hüseyin Başkaya'yı aradı, talimat ve taleplerini bir bir sıraladı.
İlk kez Şırnak hudutlarının dışına çıkan ve ilk kez bir bakan gören bu minikler kimdi. Ve ne istiyorlardı?
Fikret Ünlü'ye, "Biz de spor yapmak istiyoruz" diyen minik sporcular, Şırnak İl Spor Müdürlüğü'nün, oluşturduğu basketbol takımıydı. Çeşitli okullardan seçilmiş, takıma girmişlerdi. Bunlardan sekizi Ömerlikaya Köyü'nde oturuyorlardı ve antrenmanlar katılmak için her gün 5 kilometrelik yolu yayan olarak gidip geliyorlardı.
İki büyük istekleri vardı. Birincisi bir servis aracı. (Küçük basketçi Emin kağnıya bile razı) İkincisi ise su. Minikler, "Duş var ama su akmıyor. Yazın yol üstündeki dereye giriyoruz. Kışın ise mümkün değil. Terimiz eve giderken üzerimizde kuruyor" diyorlar.
Takımın antrenörlüğünü yapan Muharrem Okuyucu da bir hayli dertli. Anlatıyor Muharrem hoca, "Bizim potamız saçtan yapılma. Karşıya bakması gereken çember, aşağıya bakıyor ve çapraz duruyor. Ayrıca çemberimiz potaya çakılı. Arada 15 santimlik boşluk yok. Bazen futbol topuyla basketbol oynamak zorunda kalıyoruz"
Bir dokunup bin dert işittiğimiz Şırnak ekibi şu sıralar Ankara Aykan Koleji'nin konuğu. Başkent Ankara'yı tanımaya çalışıyorlar. Peki biz Onları tanıyor muyuz?
Orda bir köy var uzakta...
Şu 2001'i hiç ama hiç sevmedim. Sevdiklerimiz, dostlarımız, ağabeylerimiz ve en önemlisi ustalarımız bir bir aramızdan ayrılıyor. Erol Yaşar'ın, Vural Saygılı'nın, Muzaffer Özençel'in acısı dinmeden, Berat ağabeyin de cennetin yolunu tuttuğunu öğrendik. Berat Yurdakul çok farklı bir gazeteciydi. Polis muhabirliği, parlamento muhabirliği derken spor yazarlığında ve fotoğrafçılığında karar kılmıştı. Onda fıkra, anı bitmezdi.
Magazin
