  
TÜSİAD neden strateji değiştirmek zorunda?
Ben TÜSİAD yönetiminin yerinde olsam öyle 25 tane madde sıralamam. İş, Partiler Kanunu ve seçim yasalarında değişiklikte bittiğine göre, sadece bu konuda bastırırım." Bu cümle, önceki gün sohbet ettiğim iş dünyasının duayen isimlerinden birine ait.
Konuşurken anladım ki, yeni bir Türkiye'nin şekillendiğine olan inancı ya da ümidi yoktu. "Senin yaşında olsam ümidim olurdu ama ben göremeyecekmişim gibi geliyor" deyiverdi. Türkiye'de birşeylerin gerçekten değişmesi için Seçim Yasası'nın değişmesinin şart olduğunu söylüyordu. Bunun için de kendilerini temsil eden sivil toplum örgütü TÜSİAD daha çok bastırmalıydı. Neredeyse derneğin tek uğraşının bu olması gerektiğini söylüyordu. Peki bunu bir tavsiye niteliğinde derneğe neden söylemiyordu? Kimbilir belki de şu anda hariçten gazel okumak istemiyordu.
Ancak diğer tarafta dernek başkanı Tuncay Özilhan, bir gün bir ilde, ertesi gün diğerinde, bulduğu her fırsatta, yaptığı her konuşmada bu konudan mutlaka bahbediyordu. Belli ki bu kimilerine yeterli gelmiyor. Yine de Özilhan ve ekibine haksızlık da yapmak istemeyiz. Daha dün elime geçen TÜSİAD'ın Görüş dergisindeki yazısında Özilhan üstüne basa basa, Türkiye'de yönetim krizi olduğundan bahsediyordu ve özetle, "Buna yalnızca bizler değil, bütün dünya bu şekilde bakıyor. Yönetim krizine bağlı olarak ortaya çıkan güven krizini aşmak için öncelikle kararlı olunduğunun sinyallerini görmek gerek... Değişimin altyapısını oluşturmak için öncelikli olarak Siyasi Partiler Kanunu ve seçim yasalarında değişiklik yapılması zorunlu. Toplum baskısı siyasetçilerin bu değişime direnmelerinin önündeki en büyük engel olacaktır" diyordu.
Dün Tuncay Özilhan'la konuştum. Dernek olarak öncelikli 10 madde belirlediklerini ve bu maddelerden ilkinin seçim sistemi, ikincisinin de partiler yasasında değişiklik olduğunu vurguladı. Yani bu konuya yeteri kadar ilgi gösteriyorlardı. Sözü en fazla dinlenen sivil toplum örgütlerinden biri olarak TÜSİAD şu anda seçim sistemiyle ilgili kamuoyu baskısı yaratmaya çalışıyormuş. Özilhan, açıkladıkları 10 maddeyle ve yaptıkları her konuşmayla sürekli olarak bu yasaların değişmesine yönelik lobi yaptıklarına inanıyor. Konunun bir türlü gündemlerine gelemediği düşünülürse, Ankara'nın derneği dinlemediği aşikar.
Başka ne yapılabilir biz bilemiyoruz ama iş dünyasında 'daha çok baskı' için yapılan lobinin çeşitlendirilmesi talebi var.
Yabancı yatırımcı çileden çıkıyor
Yabancı Sermaye Derneği Genel Sekreteri Abdurrahman Arıman'a göre yabancılar küsüyor mu sorunun cevabı 'evet'. Diyor ki, Türkiye'de yaşanan krizlerle birlikte müthiş bir yabancı aleyhtarlığı başladı. Krizi yabancıların tetiklediğine dair o kadar çok konuşuldu, o kadar çok yabancılar suçlandı ki, Türkiye'deki yabancı işadamları artık konuşmaya çekinir oldular. Birileri görüşmek istediğinde hiçbiri ortaya çıkmıyor. 'Aman başımız belaya girmesin' diyorlar. Kuşkusuz Türkiye'nin hiç olmadığı kadar çok yabancı sermayeye ihtiyaç duyduğu bir dönemde Arıman'ın anlattıkları hoş şeyler değil. Tarife dışı engellemeler had safhaya ulaşmış. Arıman'ın dediğine göre, artık firmalarla tek tek uğraşılmaya başlanmış. Yabancılar da birer birer çileden çıkıyormuş. Yabancıların günah keçisi ilan edilmesi doğru değil. Bunun iş dünyasının sohbetlerinde konuşuluyor olmasının kimsenin işine yaramayacağı ise aşikar. Peki Türkiye yabancı ortaklığını içine sindiremiyor mu? Arıman, 'satmayalım yemini edelim' cümlesini hatırlatıyor ve sindiremediğini söylüyor. Bir malın fiyatı ucuzladığında o mala olan talep doğal olarak artıyor.
Bir çok firma kendine ortak aradığını ilan edip durmuyor mu? Peki öyleyse bu yabancı düşmanlığı da ne oluyor?
|
Magazin
