Neden mi?

Cevap basit: Çünkü onlar İngiliz.

1215 yılından beri Magna Carta ile idare ediliyorlar.

Kraliyeti koruyarak demokratik rejim uyguluyorlar.

Dünyanın en muhafazakâr insanları olmalarına rağmen sanayi devrimi gibi yenilikçi atılımları başarabiliyorlar.

Ve en önemlisi; binyılın en büyük İngiliz'i olarak William Shakespeare adlı bir oyun yazarını seçecek kültür birikimine sahipler.

Bir Afrika kabilesi için Shakespeare, zayıf bacaklarıyla avlanmayı bile beceremeyecek bir zavallıdır ama İngiltere için binyılın en önemli İngiliz'idir.

İleri toplumlarda kalemin ve fikrin gücü çok önemlidir; geri kalmış toplumlara gittikçe elinde sopa ve silah tutana saygı artar.

Gerçekten de herşeyi değiştiriyor: Kuzey İrlanda'ya tanınan haklar, İskoçya ve Galler'in kendi parlamentolarını oluşturmaları akıl alacak şey miydi?

Ya İngiltere gibi muhafazakâr bir ülkede, babadan oğula geçen lordluk kurumunu iptal etmek?

Bunlar, gerçekten de inanılmaz devrimler.

Seçmenimiz Clinton'a da aynı muameleyi reva görürdü.

Çünkü bu adamlar bizim geleneksel politikacı tipimize uymuyor.

Ayrıca gençlikleri de "Ne kokar, ne bulaşır!" örneği, bir köşede sinerek geçmemiş.

Bu yüzden medyamızın dile dolayıp, ıcığını cıcığını çıkaracağı gençlik çılgınlıkları çok.

Bizim seçmen ise kendisine lider seçmez; kızını verecek ideal damat tipi peşinde koşar.

Her üç kişiden biri Erdoğan'ın başbakan olmasını istiyormuş.

Arkasında çok güçlü bir basın desteği de var.

O halde neden olmasın?

Daha önce Demirel'lerin, Ecevit'lerin, Çiller'lerin, Yılmaz'ların arkasına nasıl düşüldüyse, üç beş yıl da bu politikacıya "Kurtar bizi dayı!" diye haykırılır.

Ne de olsa Tony Blair İngiltere'ye, Tayyip Erdoğan Türkiye'ye yakışır!

Sokağa çıkıp bakın: Hangisine benzeyen insanlar çoğunlukta?